Είναι φυσικό να τραβήξει την προσοχή μας μια πολύ όμορφη γυναίκα που παραδέχεται ότι χρειάστηκε πέντε χρόνια για να γίνει «αναγνωρίσιμη». Πρόκειται για την Ειρήνη Σκλήβα, που το 1996, στα 18 της, κέρδισε τον τίτλο της Μις Κόσμος, ενώ στο κλαρί του μόντελινγκ είχε βγει σε ηλικία μόλις 13 χρόνων. 

Στη χθεσινή βιντεοσκοπημένη συνέντευξή της στην «Πρωινή Μελέτη» (Star), εξήγησε γιατί δεν θα την ενδιέφερε η συμμετοχή της σε ένα ριάλιτι μοντέλων και γιατί δεν πιστεύει ότι η επιτυχία έρχεται από τη μια στιγμή στην άλλη:

«Ξεκίνησα τη δουλειά αυτή από το ’91 και έγινα αναγνωρίσιμη το ’96. Είχα διαλέξει έναν πολύ αργό και δύσκολο τρόπο…». Μετά τη στέψη, ακολούθησε μια λαμπρή αλλά σχετικά σύντομη καριέρα, καθώς η ίδια διάλεξε να αφήσει τον χώρο της ομορφιάς ώστε να μη χάσει τις μοναδικές, τις «απίστευτες στιγμές» που της προσφέρει η ανατροφή του παιδιού της. Πράγματι, η Ειρήνη Σκλήβα δεν έγινε τηλεμαϊντανός.

Πέντε χρόνια στο μόντελινγκ ισοδυναμούν με αρκετές δεκαετίες σε άλλα επαγγέλματα, αφού εδώ οι «θεές» ή μάλλον η μόδα τους περνάει με αστρική ταχύτητα. Η Ειρήνη Σκλήβα εξήγησε ότι προτίμησε τον «αργό δρόμο» και όχι την αστραπιαία ανάδειξη, την οποία υπόσχονται διάφορα ριάλιτι ή ψευδοριάλιτι. Μέσα σε τρεις μήνες γίνεται κανείς όχι απλώς σεφ, αλλά «τοπ» ή «μάστερ» σεφ, όχι απλώς τραγουδιστής αλλά «Greek Idol» ή «ποπ σταρ». Παρομοίως, μέσα από τη συμμετοχή σε κάποιο δημοφιλές σίριαλ υποτίθεται ότι μπορεί κανείς, μέσα σε μία μόνο σεζόν, να γίνει όχι απλώς ηθοποιός, αλλά πρωταγωνιστής και θιασάρχης. (Ευτυχώς που μέχρι στιγμής δεν έχει εμφανιστεί κάποιο τάλεντ σόου με τίτλο «Top Doctor» …)

Πράγματι, αρκετοί παίχτες σε τάλεντ σόου έκαναν καριέρα στις νυχτερινές πίστες, όμως σε κάθε τραγουδιστή που βλέπει το όνομά του στη μαρκίζα (έστω τα Σαββατοκύριακα) αντιστοιχούν δεκάδες άλλοι που δεν μπορούν να εξασφαλίσουν ένα μεροκάματο σε κάποιο νυχτερινό κέντρο τρίτης κατηγορίας, αντιστοιχούν και «νικητές» ολότελα ξεχασμένοι.

Σήμερα κυριαρχεί η «κουλτούρα της ανυπομονησίας» (impatience culture), παρατήρησε πρόσφατα ένας αρθρογράφος της Guardian, αναφερόμενος στους ηθοποιούς που προτιμούν ένα ρόλο σε μια σαπουνόπερα παρά το «σοβαρό» θέατρο. Βέβαια, τα πράγματα είναι αρκετά σκούρα για τους Ελληνες ηθοποιούς, οι οποίοι με τη φετινή μεγάλη μείωση των ελληνικών σειρών δεν βρίσκουν δουλειά ούτε στο γυαλί ούτε στο σανίδι. Και δεν μιλάμε για φιντανάκια, αλλά για καλλιτέχνες με ταλέντο, ήθος, καλλιέργεια, με πολλά χρόνια προσφοράς στο θέατρο, ενώ το ίδιο συμβαίνει και με πολλούς εξαιρετικούς μουσικούς. Ολοι αυτοί οι «αζήτητοι», που ίσως είναι η πλειονότητα, δεν τρέφουν την ψευδαίσθηση ότι η τηλεόραση είναι ο βατήρας για τη δόξα. Γι’ αυτούς δεν τίθεται θέμα γρήγορης ή ταχείας ανάδειξης, αλλά επιβίωσης - και ας τάζουν κάποιες εκπομπές λαγούς με πετραχήλια.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, “Εικονογράφημα”, 22/10/2010)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Ριάλιτι και τάλεντ σόου, Σελέμπριτις | 0 comments | edit