Εφιάλτης εντός και εκτός κουζίνας: με αφορμή μια αυτοκτονία και μια πρεμιέρα.

Στημένοι καβγάδες on camera

Πρεμιέρα για φέτος έκανε προχθές το ριάλιτι «Εφιάλτης στην κουζίνα» (Alpha), η ελληνική εκδοχή του «Κitchen’s Nigtimare», ενός σόου που προβάλλεται με επιτυχία σε πολλές χώρες. Κατά σατανική σύμπτωση, την προηγούμενη εβδομάδα αυτοκτόνησε ένας 39χρονος εστιάτορας, ένας από τους πρώτους παίχτες που συμμετείχαν στο αμερικανικό «Κitchen’s Nigtimare».

Τότε, το 2007, ο πρωταγωνιστής του ριάλιτι, ο διάσημος Βρετανός σεφ Γκόρντον Ράμσεϊ, που κλήθηκε να σώσει το εστιατόριο του Τζόζεφ Tσερνίλια στο Νιου Τζέρσεϊ, αρχικά τον είχε αποπάρει, ακολουθώντας τη γνωστή συνταγή την οποία στη χώρα μας εφαρμόζει ο Εκτορας Μποτρίνι. «Υοur business is about to fucking swim down the Hudson», είχε πει τότε ο Ράμσεϊ στον παίχτη (σε ελεύθερη μετάφραση «σε πήρε το ποτάμι, σε πήρε ο ποταμός»). Ποιητική ειρωνεία: στο ποτάμι, στον Χάντσον, έπεσε και πνίγηκε τρία χρόνια αργότερα ο Τσερνίλια, που ήδη ήταν χρεωμένος όταν είχε καταφύγει στην εκπομπή.

Κανείς δεν κατηγόρησε τον Ράμσεϊ ότι οδήγησε τον εστιάτορα στο θάνατο. Αντίθετα, η τηλεοπτική διαφήμιση είχε βοηθήσει την επιχείρηση. Ομως η αγορά είναι πιο αμείλικτη, πιο δυνατή από το μαγικό ραβδάκι του κάθε τηλεοπτικού ευεργέτη.

Ο Τσερνίλια δεν ήταν ο πρώτος αυτόχειρας που έγινε είδηση λόγω της ιδιότητας του «πρώην παίχτη». Στον μακροσκελή κατάλογο βρίσκεται και η Ελλάδα, καθώς φέτος τον Μάρτιο απαγχονίστηκε λόγω χρεών ο ιδιοκτήτης της ψαροταβέρνας «Μπλε χταπόδι» στο Κερατσίνι, ο οποίος επίσης είχε καταφύγει στον «Εφιάλτη στην κουζίνα» με θετικά, στην αρχή, αποτελέσματα.

Ασφαλώς, εκείνο που χαρακτηρίζει αυτούς τους αυτόχειρες είναι η τραγική οικονομική και ψυχολογική τους κατάσταση και όχι η ιδιότητα του «πρώην παίχτη». Καθώς σχεδόν όλοι έχουμε κόψει ή έχουμε περιορίσει τις εξόδους για φαγητό, είναι προφανές ότι ξημερώνουν δύσκολες μέρες και για τα φαγάδικα, κάτι που τόνισε στην προχθεσινή εκπομπή του ο κ. Μποτρίνι, τραβώντας το αυτί στο «άσχετο και ανίδεο» προσωπικό (και στον ιδιοκτήτη) ενός μεζεδοπωλείου στην Πετρούπολη.

Σε ρόλο ΔΝΤ, ο σεφ-σωτήρας κλήθηκε «να βάλει τάξη» στο μαγαζί. Ο ένας σερβιτόρος είχε ένα στιλό στο αυτί του σαν μαραγκός, ο άλλος τσιμπολογούσε με το χέρι από τα πιάτα των πελατών, υλοποιώντας την ιστορική φράση «μαζί τα φάγαμε». Ο μάγειρας ετοίμαζε μαριναρισμένο γαύρο αστράγγιστο, μαζί με το ωμό ψαρόζουμο, ενώ ο ιδιοκτήτης είχε στολίσει το μαγαζί με τον πολυέλαιο της γιαγιάς του και καδράκια με σκηνές κυνηγιού, την Επανάσταση του 1821 και βουκολικά τοπία. Τελικά, το κιτς ρίχτηκε στο πυρ το εξώτερον και το κατάστημα άρχισε να λειτουργεί στην εντέλεια.

Τι συμβαίνει όμως όταν ο εφιάλτης φεύγει από την κουζίνα και στοιχειώνει τον ύπνο ιδιοκτητών, πελατών και εργαζομένων, αφού το πρόβλημά μας δεν είναι τα κάδρα με τις βοσκοπούλες, αλλά κάτι πολύ σοβαρότερο; Πρόθυμο το πνεύμα για έξοδο, το ίδιο και η σαρξ, η τσέπη όμως ασθενής.

(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, “Εικονογράφημα”)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Εικονογράφημα, Ριάλιτι και τάλεντ σόου | 0 comments | edit