Αυτόχειρες εργαζόμενοι της France Telecom

Tώρα πια δεν λέμε “κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας”, αλλά κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της France Telecom της τρίτης μεγαλύτερης εταιρείας σταθερής και κινητής τηλεφωνίας και μεγαλύτερου παρόχου ευρυζωνικών συνδέσεων στην Ευρώπη. Η εταιρεία αυτή, που ιδιωτικοποιήθηκε το 1997, έχει γίνει σύμβολο της απορρύθμισης όχι μόνο των εργασιακών σχέσεων, αλλά και της ανθρώπινης προσωπικότητας.

Από τον Φεβρουάριο του 1998 μέχρι σήμερα έχουν αυτοκτονήσει 24 εργαζόμενοι της εταιρείας που υποστηρίζει ότι ο αριθμός αυτός δεν είναι ανησυχητικός αφού προσεγγίζει τον εθνικό μέσο όρο. Με τη διαφορά ότι οι «συνήθεις» αυτόχειρες δεν αυτομαχαιρώνονται στο χώρο της δουλειάς τους, ούτε σαλτάρουν από τον έκτο όροφο του κτιρίου της εταιρείας, ουτε αφήνουν σημειώματα που λένε ότι ως εργαζόμενοι ένιωθαν «μηδενικά».

Η εταιρεία έθεσε σε λειτουργία μια τηλεφωνική γραμμή ψυχολογικής υποστήριξης για τους υπαλλήλους της που έχουν αυτοκτονικές τάσεις, όμως ούτε αυτή κατάφερε να αποτρέψει την τελευταία αυτοκτονία στα τέλη του Δεκέμβρη.

Οι εργαζόμενοι μιλούν για το «μάνατζμεντ μέσω του τρόμου» ή για το «μάνατζμεντ μέσω του στρες». Μιλούν για τις συχνές μεταθέσεις, είτε σε άλλο πόστο στην ίδια μονάδα, είτε σε άλλη πόλη, καθώς και για τις αφόρητες πιέσεις που τους ασκούνται (π.χ., απαιτείται άδεια για να πάνε στην τουαλέτα). Οι τεχνικοί πρέπει να επιδιορθώνουν τις βλάβες μέσα σε ελάχιστο χρόνό, ενώ οι τηλεφωνητές πρέπει μέσα σε τρία λεπτά να έχουν πείσει τον πελάτη να αγοράσει ή να λύνουν τις απορίες του συνομιλητή τους. Μοναδικός στόχος είναι το κέρδος και όχι η ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσία ή η ψυχική  υγεία των εργάζομενων.

«Συναισθηματικά ευάλωτο», είχε χαρακτηρίσει η εταιρεία τον 22ο αυτόχειρα. «Θα είμαι η 23η», έγραψε στον πατέρα της η 32χρονη κοπέλα που πήδησε στο κενό. ‘Ομως οι «απροσάρμοστοι» δεν είναι μόνο οι 24. Με το κινητό τηλέφωνο και τον υπολογιστή, που πρέπει να έχει κάθε εργαζόμενος, τα όρια ανάμεσα στο γραφείο και στο σπίτι καταργούνται, ο εργάσιμος χρόνος εισβάλλει στον ιδιωτικό.

Κάτι σάπιο υπάρχει, λοιπόν, στο βασίλειο των ιδιωτικοποιημένων εταιρειών, όπου οι αριθμοί (και τα ψυχοφάρμακα) ευημερούν, τα κέρδη αυξάνονται, αλλά οι άνθρωποι συντρίβονται.

(ΠΡΙΝ, «Το τέλος της αγοράς»)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Εργασία, Το τέλος της αγοράς | 0 comments | edit