Φάρσα ήταν η περιπέτεια του εξάχρονου Φάλκον Χιν από το Κολοράντο, που υποτίθεται ότι την περασμένη Πέμπτη βρισκόταν επί ώρες στο έλεος των ανέμων, μέσα σε ένα αερόστατο (βλ. «Κ», σελ. 11). Η φάρσα αυτή δείχνει όχι μόνο μέχρι πού μπορούν να φτάσουν κάποιοι για να κερδίσουν δημοσιότητα, αλλά και το πώς η εικονική πραγματικότητα επιβάλλεται στην πραγματική.

Μόλις ανακοινώθηκε ότι το παιδί αγνοείται, τα μεγάλα αμερικανικά κανάλια διέκοψαν τη «ζωντανή» μετάδοση της συζήτησης που διεξαγόταν εκείνη την ώρα μεταξύ του Μπαράκ Ομπάμα και πολιτών, στο δημαρχείο της Νέας Ορλεάνης, με θέμα την ανοικοδόμηση της πόλης μετά το πέρασμα του τυφώνα «Κατρίνα». Τα κανάλια συνδέθηκαν απευθείας με τους αιθέρες για να καταγράψουν, λεπτό προς λεπτό, την τρελή πτήση του αερόστατου.

Ασφαλώς θα μπορούσαν να μεταδώσουν την είδηση για ένα εξαφανισμένο αγοράκι που πιθανόν να κινδύνευε, υποσχόμενα ότι θα επανέρχονταν μόλις θα υπήρχαν νεότερες πληροφορίες. Αντί γι’ αυτό, άρχισε η καταδίωξη του αερόστατου με τηλεοπτικά συνεργεία που είχαν επιβιβαστεί σε ελικόπτερα, όπως είχε συμβεί στη θρυλική αστυνομική καταδίωξη του Ο. Τζ. Σίμπσον. Σχεδόν δύο ώρες κράτησε η τηλεκαταδίωξη σε συνεχή ροή, ενώ εκατομμύρια τηλεθεατές σε όλο τον κόσμο καθηλώθηκαν μπροστά στη γυάλινη οθόνη. Και όταν κατέπεσε το αλεξίπτωτο, οι τηλεγύπες το κύκλωσαν με βουλιμία.

Ακόμα και όταν μαθεύτηκε ότι το παιδάκι ήταν σώο και αβλαβές και ότι ποτέ δεν είχε επιβιβαστεί στο αερόστατο, τα νυχτερινά τοκ σόου της Πέμπτης και οι πρωινές ενημερωτικές εκπομπές της Παρασκευής ήταν αφιερωμένες στην ανύπαρκτη περιπέτεια του παιδιού. Γονείς και παιδί πήραν σβάρνα κάμποσα κανάλια που συνέχισαν να ασχολούνται με μια μη είδηση.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται, όχι όμως σαν φάρσα, αλλά σαν γελοιότητα. Το 1848 ο Εντγκαρ Αλαν Πόε είχε γράψει στην εφημερίδα «Νew York Sun» για την υπερατλαντική πτήση ενός επανδρωμένου αερόστατου που, παρασυρμένο από τους ανέμους, βρέθηκε, μέσα σε 75 ώρες, από την Αγγλία στη Νότια Καρολίνα. Την ίδια μέρα εκατοντάδες Νεοϋορκέζοι πολιόρκησαν το κτίριο της εφημερίδας, ζητώντας εναγωνίως ένα φύλλο της «Sun». Λέγεται ότι ο ίδιος ο Πόε είχε στηθεί στα σκαλιά, στην είσοδο του κτιρίου, και προσπαθούσε να εξηγήσει ότι το άρθρο του ήταν φάρσα, όμως κανείς δεν του έδινε σημασία! (Μόνο το 1978 έγινε δυνατή μια τέτοια πτήση με αερόστατο που διήρκεσε 137 ώρες.)

Oμως η φάρσα των γονιών του Φάλκον ακολουθεί πιστά μια τηλεοπτική συνταγή. Τα κανάλια όχι μόνο τσίμπησαν, αλλά πρόσφεραν σε αυτή τη φάρσα το αναγκαίο περιτύλιγμα: την ψευδαίσθηση της επικαιρότητας, της «καυτής» είδησης, που εκτοπίζει όλες τις άλλες τάχα τετριμμένες ειδήσεις.

Μερικές φορές η μυθολογία επαναλαμβάνεται, αλλά σαν άτεχνη, κακόγουστη μίμηση. Ο Φρίξος πέταξε πάνω στη ράχη ενός χρυσού κριαριού μαζί με την Ελλη. Ο Φάλκον, που το όνομά του σημαίνει γεράκι, δεν πέταξε ποτέ.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")