To «Αγρότης μόνος ψάχνει» (Alpha) είναι ένα ριάλιτι συνοικεσίων.

Καμιά δεκαριά αγρότες διαφόρων ηλικιών, από διάφορες περιοχές της Ελλάδας, επιθυμούν γνωριμία με σκοπό τον γάμο. Στο τωρινό στάδιο, μετά το πρώτο και δεύτερο ξεσκαρτάρισμα, αντιστοιχούν δύο γυναίκες για κάθε αγρότη που θα φιλοξενηθούν μια εβδομάδα στο σπίτι του στο χωριό, ώστε εκείνος να διαλέξει τη μία και μοναδική.

Πολυτελή αυτοκίνητα μεγάλου κυβισμού φέρνουν μια μια ή δυο δυο τις νύφες στο κατώφλι της αγροικίας που ίσως στεγάσει την ευτυχία τους. Μολονότι το τηλεοπτικό συνεργείο έχει στηθεί έξω και μέσα στο σπίτι, για να καταγράψει τις στιγμές της υποδοχής, κανένας δεν φιλοτιμείται να βάλει ένα χεράκι και να κουβαλήσει τις ασήκωτες βαλίτσες των κυριών. Αυτή είναι δουλειά του γαμπρού που φορτώνεται σαν γαϊδούρι, δείχνοντας ότι αντέχει να σηκώσει και τα οικογενειακά βάρη.

Τι Λωζάννη, τι Κοζάνη. Σχεδόν όλες οι κατοικίες των γαμπρών είναι νεόκτιστες, όλες έχουν μεγάλο λίβινγκ ρουμ με σαλόνι, καναπέδες, coffee table και χώρο φαγητού, κουζίνες με πολύ σύγχρονο εξοπλισμό. Σπίτια που μοιάζουν να έχουν ξεπροβάλει από τα διαφημιστικά φυλλάδια υπερκαταστημάτων τύπου ΙΚΕΑ, Κωτσόβολος, Praktiker κ. λπ. Τίποτα δεν θυμίζει «χωριατίλα». Ούτε μια κουρελού, ούτε ένα καπνισμένο τσουκάλι. Τα χωριάτικα λουκάνικα βγαίνουν από μια πλαστική συσκευασία σαν να έχουν αγοραστεί από κάποια αλυσίδα σούπερ μάρκετ. Παντού η ίδια αισθητική. Το ίδιο ισχύει και για το ντύσιμο, αλλά και τον τρόπο που μιλάνε οι γαμπροί. Ούτε ίχνος ντοπιολαλιάς. Φαίνεται ότι η τηλεόραση, περισσότερο από κάθε άλλο μέσο, έχει συμβάλει καθοριστικά στη γεφύρωση του χάσματος ανάμεσα στην πόλη και στο χωριό. Τουλάχιστον αυτοί οι αγρότες μαγειρεύουν για τις φιλοξενούμενές τους, δεν παραγγέλνουν κινέζικο από delivery.

Να πώς κρίνει ένας αγρότης τις δύο νύφες που φιλοξενεί: «Η Χ είναι άνετη, δείχνει τον πραγματικό εαυτό της. Η Ψ δεν έχει ακόμα βγάλει την άνεσή της». Μα ποιος κανονικός άνθρωπος μιλάει έτσι;

«Αγρότες και γυναίκες αναζητούν τον έρωτα», λέει η παρουσιάστρια Σίσσυ Χρηστίδου. Οι γαμπροί έχουν μια κάποια ταυτότητα, επαγγελματική και χωρική. Αλλος είναι ψαράς, άλλος κτηνοτρόφος, άλλος καλλιεργητής. Ολοι έχουν μια βαθιά σχέση με το έμψυχο και άψυχο περιβάλλον τους. Ομως οι υποψήφιες νύφες είναι σκέτες «γυναίκες», που θα μπορούσαν να είχαν εισαχθεί από τη Σομαλία ή την Υπερδνειστερία. Δεν μαθαίνουμε αν έχουν ρίζες και αναμνήσεις, αν έχουν εσωτερική ζωή, φίλους και ενδιαφέροντα, όμως, όπως διαρκώς τονίζεται, έχουν ένα σαφή στόχο: να γοητεύσουν, να τυλίξουν τον αγρότη. Αυτός είναι το κάστρο κι αυτές το πολιορκούν. Μόνο που οι καημένες οι κοπέλες, μικρές και μεγαλούτσικες, ντρέπονται, είναι αδέξιες και αμήχανες παρ’ όλο που ακολουθούν τις οδηγίες της «παραγωγής». Σφιγμένοι και δασκαλεμένοι φαίνονται και οι αγρότες. Η «επικοινωνιακότητα», η ικανότητα κάποιου να μιλάει με τηλεοπτικό ύφος, έχει αναχθεί σε μέγιστη αρετή. Σημασία δεν έχει αν κάποιος είναι καλός άνθρωπος ή, έστω, καλός γαμπρός, αλλά να φαίνεται αρκετά γελοίος και ψεύτικος ώστε να κάνει καλή άθλια τηλεόραση.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")