Δύο τηλεταινίες πρόβαλε πρόσφατα το Mega: «Ο γάμος της κόρης μου» και «50-50: Το μεγάλο φαγοπότι». Σε μια σεζόν που οι ελληνικές σειρές μειώνονται ενώ πολλαπλασιάζονται τα ριάλιτι της σαχλαμάρας, οι κινήσεις αυτές είναι ευπρόσδεκτες.
Στην «Ιστορία της ελληνικής τηλεόρασης» του Στάθη Βαλούκου (εκδ. Αιγόκερως), ένα σημαντικό βιβλίο αναφοράς, συναντάμε έναν περιεκτικό ορισμό αυτού του τηλεοπτικού είδους: «H τηλεταινία είναι αυτοτελής αφήγηση, που ακολουθεί την αφηγηματική δομή της κινηματογραφικής ταινίας. Παρακολουθεί την ψυχολογική πορεία ενός ήρωα μέσα σ’ ένα κοινωνικό περιβάλλον και τις αντιδράσεις του σ’ ένα γεγονός. Βρίσκεται αρκετά κοντά στο λογοτεχνικό είδος της νουβέλας και παρουσιάζεται σε αυτόνομη εκπομπή ή κάτω από έναν προσχηματικό ενοποιητικό κύκλο».
Με αυτά τα κριτήρια, καμία από τις δύο εκπομπές δεν ήταν «καθαρή» τηλεταινία. Η πρώτη έμοιαζε με συμπυκνωμένο επεισόδιο μιας τυπικής οικογενειακής κωμικής σειράς, ενώ στη δεύτερη όλοι οι χαρακτήρες υποδύονταν τον γνώριμο (και αγαπητό στο πλατύ κοινό) τηλεοπτικό εαυτό τους. Η δεύτερη ήταν κάπως πιο διασκεδαστική από την πρώτη, γεγονός που σχετίζεται και με το ευτυχές casting της σειράς, τη γόνιμη χημεία μεταξύ των μελών της γνωστής ανδροπαρέας. Και μόνο που βλέπεις τον Πέτρο Φιλιππίδη και τον Σάκη Μπουλά σαν νοικοκυρούλες, να κάνουν φασίνα με φακιόλι στο κεφάλι, γελάς, ενώ το κερασάκι δένει με τον Παύλο Χαϊκάλη, καθώς και τις καλές ηθοποιούς που υποδύονται τις κυρίες των κυρίων. Παροπλισμένοι είναι εδώ οι τρεις κεντρικοί χαρακτήρες, θέλουν να ρεμπελέψουν (να «κραιπαλιάσουν») αλλά, λόγω συγκυριών, έχουν μετατραπεί σε οικόσιτα ζωάκια, ενώ οι γυναίκες τους έχουν ριχτεί στον επαγγελματικό στίβο. Τελικά, το ρίχνουν έξω αλλά υπό την απειλή όπλου. Καταπιεσμένοι άνδρες εναντίον δυναμικών συζύγων και με φόντο την οικονομική κρίση. Είχε τις καλές του στιγμές αυτό το «50-50», αλλά έδινε και την εντύπωση ότι «τρώει από τα έτοιμα», έστω και αν αυτά τα «έτοιμα» είναι καλής ποιότητας και όχι ετοιματζίδικα.
Ολα τα ξεχειλώνει η αγορά. Στο «Γάμο της κόρης μου» κυριαρχεί ο Γιάννης Μπέζος σε ένα ρόλο που του ταιριάζει γάντι, αυτόν του πανούργου και εγωιστή μπαμπά που βλέπει την ενήλικη κόρη του σαν ιδιοκτησία του και προσπαθεί, με διαδοχικές κουτοπονηριές, να ματαιώσει το γάμο της. Ισορροπημένη, διόλου επιδεικτική, ήταν η ερμηνεία της Μπέσσυς Μάλφα, της μαμάς της νύφης, όμως συνολικά ο «Γάμος της κόρης μου» έδινε την εντύπωση του βεβιασμένου αν όχι της «ξεπέτας».
Και στις δύο περιπτώσεις, το κανάλι επένδυσε στα σίγουρα: στην ακτινοβολία και τη δημοτικότητα των ταλαντούχων κωμικών ηθοποιών και στην επανάληψη δοκιμασμένων συνταγών. Κάτι είναι και αυτό –ειδικά στους δύσκολους σημερινούς καιρούς–, όμως το εγχώριο καλλιτεχνικό δυναμικό (ηθοποιοί, αλλά και σεναριογράφοι, σκηνοθέτες και τεχνικοί) έχει δώσει και μπορεί να δώσει πιο ενδιαφέροντα αποτελέσματα.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα", 16-1-10)
|
0 Responses to "Τηλεταινίες: όλα τα ξεχειλώνει η αγορά"
Δημοσίευση σχολίου