4:12 μ.μ.
Στο Μega άρχισε να προβάλλεται το σόου «Guinness World Record».
Το ενδιαφέρον για τα
ρεκόρ είναι φυσιολογικό. Στο «Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες» συναντάμε ρεκόρ με
αθλητικό, γεωγραφικό, δημογραφικό, τεχνολογικό, ζωολογικό και ανθρωπολογικό
ενδιαφέρον που εξάπτουν τη φαντασία, ιδίως των εφήβων. Μόνο που τα Γκίνες δεν
είναι πια μια ετήσια έκδοση, αλλά ένας θεσμός, ένας όμιλος με δραστηριότητες
που επεκτείνονται και στον χώρο του θεάματος (π.χ., παραγωγή video games).
Η τηλεόραση δεν
μπορούσε να μείνει απέξω. Στο Μega άρχισε να προβάλλεται το σόου «Guinness
World Record», που διεξάγεται στο Μιλάνο για λογαριασμό ενός ιταλικού καναλιού.
Μάλλον δεν πρόκειται για ελληνοϊταλική συμπαραγωγή, αλλά για εξασφάλιση
δικαιωμάτων προβολής και συμπαρουσίασης για το Mega, αφού δύο Ελληνες παρουσιαστές,
η Κατερίνα Στικούδη και ο Κώστας Φραγκολιάς, βρίσκονται στο Μιλάνο, σχολιάζουν
τα δρώμενα και παίρνουν σύντομες συνεντεύξεις από τους κατόχους ή τους
επίδοξους κατόχους των παγκόσμιων ρεκόρ.
Ετσι είδαμε τον πιο
κοντό άνθρωπο στον κόσμο, με ύψος περίπου 76 εκατ., τη γυναίκα με το μεγαλύτερο
στήθος (περιφέρεια θώρακα 1,85 μ., μήκος μαστού άνω των 50 εκατ.), τον Εγγλέζο
που φοράει 150 σώβρακα το ένα πάνω στο άλλο και μπροστά του χλωμιάζει «η θεια
μ’ η Αμιρσούδα» που «τρία βρατσιά φουρεί». Μια άλλη κυρία, η λεγόμενη
«Βασίλισσα του Σκορπιού» από την Ταϊλάνδη, γεμίζει το στόμα της ζωύφια, ένας
Κινέζος γίνεται ο άνθρωπος-σκαντζόχοιρος, αφού καρφώνει στο κεφάλι του 1.500
βελόνες, ενώ ένα παιδάκι κολλάει κουτάλια στο κούτελό του. Παρουσιάζονται
βέβαια και κάποια νούμερα που προϋποθέτουν δεξιοτεχνία και ρώμη ή μάλλον
ατέλειωτες ώρες προπόνησης. Σπαταλημένη ανθρώπινη ενέργεια, τόλμη,
επινοητικότητα...
Τι κάνει ο άνθρωπος όχι
απλώς για να ζήσει αλλά για να κερδίσει δημοσιότητα και την ελπίδα μιας
καριέρας στο παγκόσμιο τσίρκο, συλλογίζεται κανείς. Ρεκόρ βλακείας και ασχήμιας
προσπαθούν να καταρρίψουν όχι τα ψώνια ή οι αδικημένοι από τη Φύση άνθρωποι,
αλλά εκείνοι που κερδίζουν χρήματα, δηλ. τηλεθέαση, από αυτά τα ζωντανά
αξιοθέατα. Κάποτε παρουσίαζαν στο τσίρκο ανθρώπους που έπασχαν από «φωκομελία»,
δηλαδή είχαν πολύ ατροφικά χέρια και πόδια που θύμιζαν τα άκρα της φώκιας και
κάποιοι από αυτούς ήταν θύματα της θαλιδομίδης. Η ίδια η οικογένειά τους
εκμεταλλευόταν αυτές τις ασώματες κεφαλές, σήμερα όμως η ίδια η γυναίκα-αγελάδα
επιδιώκει να εκτεθεί στην τηλεοπτική βιτρίνα. Επομένως, θα μπορούσαμε να πούμε
ότι δεν υπάρχει εκμεταλλευτής και εκμεταλλευόμενος, αλλά κοινή συναίνεση στον
εξευτελισμό, όπως και συναίνεση του τηλεθεατή, αφού και τα δύο πρώτα επεισόδια
του σόου σημείωσαν υψηλή τηλεθέαση.
Παλιομοδίτικη είναι η αισθητική του σόου,
αλλά και μοντέρνα να ήταν, δεν θα άλλαζε το περιεχόμενο που δεν είναι άλλο από
την αποθέωση του μη νοήματος - και το μη νόημα δεν το συναντάμε μόνο στην
τηλεόραση αλλά σε πολλούς τομείς της κοινωνικής και της ιδιωτικής ζωής.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα", 8-1-10)
0 Responses to "Ρεκόρ να ’ναι και ό,τι να ’ναι;"
Δημοσίευση σχολίου