Δεν
ξέρω αν το «Τοp Gear» (κάθε Σάββατο στον ΣΚΑΪ), μια εβδομαδιαία βρετανική
εκπομπή για το αυτοκίνητο, είναι η καλύτερη στον κόσμο στο είδος της, όπως λένε
οι φανατικοί τηλεθεατές της, όμως είναι τόσο καλογυρισμένη που μπορούν να τη
δουν χωρίς να πλήξουν ακόμα και όσοι βαριούνται την οδήγηση και τις συζητήσεις
για τέσσερις τροχούς.
Σε ένα
πρόσφατο επεισόδιο, οι τρεις «οδηγάρες» της εκπομπής οδηγούν τρεις
αυτοκινητάρες (μια Λαμποργκίνι, μια Αστον Μάρτιν και μια Πόρσε) στις Αλπεις.
Αμέσως μετά τα ελβετικά-ιταλικά σύνορα, περνούν, μέσα σε αλαλαγμούς χαράς, από
το θρυλικό Πέρασμα Στέλβιο σε υψόμετρο περίπου 2.700 μ.
«Βρισκόμαστε
στον οδηγικό παράδεισο», λέει εκστατικός ο κεντρικός παρουσιαστής, ο Τζέρεμι
Κλάρκσον, που βρίσκει «πολύ βαρετό» τον ευθύγραμμο, χωρίς στροφές
αυτοκινητόδρομο. Ο ορεινός ασφαλτοστρωμένος δρόμος, με τις δεκάδες
στροφές-φουρκέτες, είναι εντελώς άδειος και ο γκρεμός που χάσκει από κάτω
φέρνει ίλιγγο. «Αν πέσεις, προλαβαίνεις να τηλεφωνήσεις στον ασφαλιστή σου
μέχρι να φτάσεις κάτω», αστειεύεται ο χαρισματικός Κλάρκσον.
Αυτό
δεν είναι πραγματικότητα, σκέφτεται κανείς, αλλά σκηνικό για ταινία του Τζέιμς
Μποντ. Δρόμος ιδανικός για κινηματογραφική καταδίωξη. «Είναι ο καλύτερος
αυτοκινητόδρομος στον κόσμο», δηλώνει ο Κλάρκσον. Για να το λέει, κάτι θα
ξέρει...
Μακάρι
και στην Ελλάδα να είχαμε την πολυτέλεια να χαρακτηρίζουμε τις εθνικές οδούς
«βαρετές» ή «συναρπαστικές» και όχι «πολύ φονικές» ή «λίγο φονικές», «αρκετά
ασφαλείς» ή «λίγο ασφαλείς»...
Αν μια
νύχτα κάποιος έστηνε στην πλατεία ενός μικρού ελληνικού χωριού ένα γλυπτό του
Χένρι Μουρ και μια Λαμποργκίνι Gallardo Superleggera σε ένα βάθρο, το
πιθανότερο είναι ότι το άλλο πρωί περισσότερα βλέμματα θα καρφώνονταν στο
δεύτερο αντικείμενο παρά στο πρώτο.
Ωστόσο,
μπορεί κανείς να θαυμάζει αυτά τα καθαρόαιμα και, ταυτόχρονα, να χρησιμοποιεί
τα δημόσια μέσα μεταφοράς. Το ότι αναγνωρίζουμε την ομορφιά τους, δεν σημαίνει
ότι ποθούμε να τα οδηγήσουμε κιόλας! Και τα άλογα και τα γαϊδουράκια μάς αρέσουν,
αλλά δεν μας συγκινεί ούτε η ιππασία στην Κυψέλη ούτε η γαϊδουροκαβαλαρία στο
Παγκράτι.
Φέτος συμπληρώνονται
100 χρόνια από την έναρξη της παραγωγής του περίφημου Μοντέλου Τ της Φορντ.
Οπως επισημαίνει ο Ρομπ Ρουκ στο τελευταίο τεύχος του ελληνικού «Μοnthly
Review», το Μοντέλο Τ μπορούσε με ένα λίτρο βενζίνη να διανύσει περίπου 9,3
χλμ., ενώ σήμερα ένα Hummer, όταν κινείται στην πόλη, καίει τον ίδιο όγκο
καυσίμων στα 4,25 χλμ. Σύμφωνοι, σήμερα η ταχύτητα είναι ασύγκριτα μεγαλύτερη -
το ίδιο και η ζημιά στο περιβάλλον, έτσι που να αναρωτιέται κανείς μήπως το
Ι.Χ. αυτοκίνητο ανήκει στην προϊστορία των ανθρώπινων μετακινήσεων, καθώς συχνά
έχουμε την εντύπωση ότι δεν το χρησιμοποιούμε, αλλά μας χρησιμοποιούν (η
αυτοκινητοβιομηχανία, οι εταιρείες πετρελαίου κ.ά.). Το κακό είναι ότι, με
λιγοστές εξαιρέσεις, και οι δημόσιες συγκοινωνίες βρίσκονται στην εποχή των
δεινοσαύρων...
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 11-10-08)
0 Responses to "Οι πριγκίπισσες της ασφάλτου: βλέπετε, αλλά μην αγγίζετε"
Δημοσίευση σχολίου