Να λοιπόν που το «πριν» και το «μετά» συνενώθηκαν, αφού διανύουμε ένα μεσοδιάστημα λίγων εβδομάδων ανάμεσα σε δύο κάλπες. Μετά τις εκλογές του Μαΐου, πριν από τις εκλογές του Ιουνίου: μια μεσεκλογική περίοδος, που όμοιά της δεν έχει ξαναζήσει η μεταπολίτευση. Οπως έχει και από την τηλεόραση επισημανθεί, βρισκόμαστε σε ένα μεταίχμιο που υπερβαίνει τα όρια της Ελλάδας. Τι κατεδαφίζεται, τι απομένει, τι εξελίσσεται από τις μεταπολεμικές ευρωπαϊκές σταθερές ή ό,τι θεωρούσαμε σταθερές;

Οι πολιτικές εκπομπές βρίσκονται στο φόρτε τους. Εκεί που αργά τη νύχτα οι περισσότεροι παρακολουθούσαν ξένες ταινίες ή αστυνομικές σειρές, τώρα πολλοί (τουλάχιστον όσοι αντέχουν) βλέπουν πολιτικές συζητήσεις και συνεντεύξεις από πολιτικούς. Πέρα από τα υψηλά νούμερα τηλεθέασης που σημειώνουν αυτές οι εκπομπές, η επίδρασή τους δεν είναι βραχεία, αφού την άλλη μέρα αρκετοί έχουν διάθεση να συζητήσουν αυτό που είδαν, να σχολιάσουν όχι μόνο τους καλεσμένους, αλλά και τον παρουσιαστή/διαιτητή, όπως συχνά συμβαίνει με τους ποδοσφαιρικούς αγώνες.

Κανείς δεν αμφισβητεί την κρισιμότητα των ημερών. Αυτό που συχνά τίθεται υπό αμφισβήτηση είναι το ηγετικό, το ιστορικό, το πνευματικό ανάστημα των πολιτικών προσωπικοτήτων.

Πάντως, σήμερα φαίνεται ότι μετράει (ή μάλλον παραμετράει) και το τηλεοπτικό ανάστημα. Χάρη στην πολυετή προπόνηση, τα πιο πολλά πολιτικά στελέχη έχουν πάρει τον αέρα του Μέσου, δεν φοβούνται να κολυμπήσουν στα (συνήθως αβαθή) τηλεοπτικά νερά.

Ενα μάθημα όχι στενά πολιτικής αλλά κοινωνικής, ηθικής και αισθητικής αγωγής ήταν η εκπομπή «Ταξίμι» της σειράς «Ελλήνων δρώμενα» (ΕΤ3, 12/5). «Δάσκαλοι» ήταν τέσσερις σπουδαίοι σολίστες, δεξιοτέχνες του μπουζουκιού (Κώστας Παπαδόπουλος, Χρήστος Κωνσταντίνου, Βαγγέλης Τρίγκας, Νίκος Τατασόπουλος).

Οι μουσικοί αυτοί έδωσαν τον ορισμό του ταξιμιού, του αυτοσχεδιασμού, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Μίλησαν για την καταγωγή του και τις αναλογίες με τον αυτοσχεδιασμό σε άλλα όργανα και είδη μουσικής. Επίσης μίλησαν για τα όρια που πρέπει να θέτει ο μουσικός, για την αποφυγή της φλυαρίας, της επίδειξης και του ναρκισσισμού. Και η τεχνική, όπως εξήγησαν, δεν πρέπει να γίνεται αυτοσκοπός, αλλά εργαλείο για το ξεκλείδωμα της ψυχής του καλλιτέχνη, για την αυτογνωσία, για την πορεία προς την ελευθερία.

Η εκπομπή δεν απευθυνόταν μόνο στο μάτι και στο αυτί, αλλά και στη σκέψη του τηλεθεατή - και η παρακολούθησή της σήμερα, μες στον μεσεκλογικό παροξυσμό, θα ήταν χρήσιμη και για πολιτευτές και για ψηφοφόρους.

(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα", 19/5/12)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Εικονογράφημα, Εκλογές | 0 comments | edit