10:12 μ.μ.
Η ομογενοποίηση του γούστου
εκφράζεται με τα σόου ελαφράς ψυχαγωγίας και όχι με τις «ποιοτικές» σειρές.
Πριν από μια εβδομάδα
πραγματοποιήθηκε στο Λος Άντζελες η τελετή απονομής των τηλεοπτικών βραβείων
Emmy. Πρόκειται για ένα θεσμό ηλικίας 63 ετών, ανάλογης καλλιτεχνικής και
εμπορικής βαρύτητας με τα Οσκαρ και που η σημασία του υπερβαίνει τα αμερικανικά
σύνορα. Τόσο οι υποψηφιότητες όσο και οι βραβεύσεις δείχνουν τη ζωτικότητα της
αμερικανικής τηλεόρασης. Φέτος ο ανταγωνισμός ήταν σκληρός. Πολλοί ταλαντούχοι
ηθοποιοί, πολλές αξιόλογες σειρές βρέθηκαν στη λίστα των υποψηφιοτήτων. Η
αμερικανική τηλεοπτική βιομηχανία παράγει σε μαζική κλίμακα προϊόντα πλατιάς
κατανάλωσης, αλλά και είδη πολυτελείας, δηλαδή σειρές και τηλεταινίες που ικανοποιούν
τον απαιτητικό και, αρκετά συχνά, και τον μέσο τηλεθεατή.
Ενα πρώτο συμπέρασμα από τα
φετινά Emmy είναι ότι η τηλεόραση δεν θεωρείται πια φτωχός συγγενής του
κινηματογράφου και ότι κορυφαίοι ηθοποιοί και σκηνοθέτες συμμετέχουν σε
φιλόδοξες παραγωγές που το κόστος τους, ιδίως σε συνθήκες κρίσης, θα ήταν
απαγορευτικό για τη μεγάλη οθόνη. Π.χ., η Κέιτ Ουίνσλετ κέρδισε Εmmy πρώτου
γυναικείου ρόλου για τη συμμετοχή της στη μίνι σειρά «Μίλντρεντ Πιρς», ενώ το
Emmy σκηνοθεσίας δραματικής σειράς δόθηκε στον Μάρτιν Σκορσέζε, υπεύθυνο για
τον πιλότο (το επεισόδιο μηδέν, πριν από το πρώτο) του εξαιρετικού «Boardwalk Empire». Αν και κάποια
από τα 12 επεισόδια της σειράς χαρακτηρίστηκαν καλύτερα από τον πιλότο, δικαιολογημένα το βραβείο σκηνοθεσίας δόθηκε στον
Σκορσέζε για να υπογραμμιστεί αυτή η μετάγγιση ταλέντων και μεγάλων ονομάτων
από τη μεγάλη οθόνη στη μικρή.
Για τέταρτη συνεχή χρονιά,
οι «Mad Men» απέσπασαν το Emmy καλύτερης δραματικής σειράς –και δίκαια. Ωστόσο, πολύ
μικρή απήχηση, σε σχέση με την αξία της, είχε αυτή η σειρά όταν προβλήθηκε στην
Ελλάδα από τον Alter. Πάμπολλα ήταν τα δημοσιεύματα στον ελληνικό τύπο, όμως το
πλατύ κοινό αδιαφόρησε, κάτι που έχει συμβεί και με άλλες καλές σειρές
μυθοπλασίας.
Αυτό το σνομπάρισμα επιβεβαιώνει ότι σήμερα στην Ελλάδα ισχύει ο
κατακερματισμός, ο διαχωρισμός ως προς τις τηλεοπτικές προτιμήσεις. Πέρασε η
εποχή που όλη η οικογένεια, μικροί και μεγάλοι, κυράδες και δούλες,
παρακολουθούσαν με προσήλωση τη «Δυναστεία»
ή την «Τόλμη και γοητεία». Σήμερα οι επιλογές είναι περισσότερες (περισσότεροι
δέκτες ανά νοικοκυριό, παρακολούθηση μέσω Διαδίκτυου, περισσότερα κανάλια) και
τα τηλεοπτικά γούστα είναι πολύ πιο διαφοροποιημένα. Η παγκόσμια απήχηση πολλών
ριάλιτι και τάλεντ σόου, από τον «Big Brother» μέχρι το «Dancing with the stars»,
δείχνει ότι η ομογενοποίηση του γούστου αφορά κυρίως τα σόου της κατηγορίας
«ελαφρά ψυχαγωγία».
Ρίχνοντας μια ματιά στις σειρές που διακρίθηκαν με Emmy, αναρωτιέται
κανείς ποιες από αυτές θα προβληθούν από ελληνικά κανάλια και ποιες θα δούμε
μέσω άλλων οδών. Το υψηλό κόστος της εξασφάλισης των πνευματικών δικαιωμάτων,
σε συνδυασμό με το ενδεχόμενο χαμηλής τηλεθέασης, σημαίνει ότι τα ελληνικά
κανάλια (τουλάχιστον τα μη συνδρομητικά) δεν θα είναι ιδιαίτερα πρόθυμα να
προσθέσουν στο πρόγραμμά τους την αφρόκρεμα της αμερικανικής τηλεόρασης, αλλά
θα προτιμήσουν τις σίγουρες συνταγές και τις πιο εύπεπτες παραγωγές… και αν
μάλιστα είναι τουρκικής προέλευσης τόσο το καλύτερο για τον προϋπολογισμό των
καναλιών. Ετσι, στο πράιμ τάιμ θα προβάλλονται τουρκικές σαπουνόπερες ενώ η
«ζώνη της ποιότητας» θα αρχίζει μετά τα μεσάνυχτα, όπως συμβαίνει, π.χ., με το
«Breaking Bad», που άρχισε πρόσφατα να προβάλλεται στο Mega.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, τηλεοπτικό ένθετο)
0 Responses to "Τα βραβεία Emmy κι εμείς"
Δημοσίευση σχολίου