12:40 π.μ.
Περί δηλώσεων Λοβέρδου για δημόσιους υπαλλήλους
Yπάρχουν άνθρωποι των κομμάτων εξουσίας που τους
θυμόμαστε για τα έργα τους, για τις μεταρρυθμίσεις τους, θετικές ή αρνητικές,
π.χ., το όνομα του Γεωργίου Ράλλη συνδέθηκε με την επίσημη καθιέρωση της
δημοτικής (κάτι που ασφαλώς ήταν ένα ώριμο αίτημα των καιρών και όχι απλώς
προσωπικό επίτευγμά του). Ο κ. Πάγκαλος έχει συνδεθεί και με έργα (υπόθεση
Οτσαλάν), αλλά κυρίως με τα λόγια του («κουραμπιέδες»,
«κοπρίτες», «μαζί τα φάγαμε» κ.λπ.)
Την
αμφίβολη δόξα του Παγκάλου ζήλεψε και ο Ανδρέας Λοβέρδος, όπως δείχνει, π.χ., η
δήλωσή του ότι ένα εκατομμύριο δημόσιοι υπάλληλοι (που ΔΕΝ είναι τόσοι πολλοί)
ταλαιπωρούν δέκα εκατομμύρια Έλληνες. Εξίσου προκλητική είναι η δήλωση ότι ο
τρεις νεκροί της Μarfin ξεχάστηκαν επειδή ΔΕΝ ήταν αριστεροί και ότι το θέμα
«ξεπετάχτηκε» σε δέκα λεπτά από τα ΜΜΕ. Προφανώς ο κ. Λοβέρδος είναι εδώ και
χρόνια τόσο απασχολημένος με το να βγαίνει ο ίδιος στην τηλεόραση που δεν του
μένει καιρός για να βλέπει τα δελτία και τις εκπομπές στις οποίες δεν παίζει ο
ίδιος, γιατί αν τις έβλεπε θα ήξερε ότι εκείνες τις μέρες όλα τα κανάλια έδωσαν
μεγάλη έκταση και στα δραματικά γεγονότα και στους νεκρούς και στο δράμα των
ζωντανών που εκείνοι άφησαν πίσω τους. Αυτό που «ξεπετάχτηκε», που αγνοήθηκε
σκανδαλωδώς από τα περισσότερα ΜΜΕ ήταν το επίσημο πόρισμα του Σώματος
Επιθεώρησης Εργασίας για τις παραλείψεις στο σύστημα πυρασφάλειας και ασφαλούς
διαφυγής στο κτίριο της τράπεζας.
Μπαίνει
κανείς στον πειρασμό να σκεφτεί ότι ο Αν. Λοβέρδος κάνει αυτές τις δηλώσεις
γιατί αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να υπάρξει. Δεν μπορεί να μας πείσει ούτε
για τις καλές προθέσεις ούτε για τα έργα του, τα τωρινά και τα μελλοντικά και,
επομένως, μόνο μέσα από τις ύβρεις θα παραμείνει στην επικαιρότητα και θα
πετύχει υψηλή βαθμολογία από τους (φιλο)τροϊκανούς προστάτες του.
Mια απερίγραπτη ασχήμια ξεπετάγεται μέσα από τα
λόγια και το ύφος του κ. Λοβέρδου. Καθώς ούτε μια φλέβα της αλήθειας, του καλού
και του ωραίου δεν πάλλεται μέσα του, ο άνθρωπος προσπαθεί να
υπάρξει επιδεικνύοντας τη βαθιά ασχήμια της σκέψης και των φιλοδοξιών
του.
(ΠΡΙΝ, "Το τέλος της αγοράς", 11/9/2011)
0 Responses to "Όταν από τα χείλη βγαίνουν βατράχια"
Δημοσίευση σχολίου