Λίγα χρόνια μετά τη θεατρική «Κυριακή των παπουτσιών» του Λάκη Λαζόπουλου, ζήσαμε το τηλεοπτικό σαββατοκύριακο του «ενός» παπουτσιού. Γνωστή η ιστορία, γνωστό και το παρασκήνιο, δεν χρειάζεται να τα επαναλάβουμε, όμως ο άφθονος χρόνος που αφιέρωσαν τα κανάλια στο συμβάν μάς κάνει να σκεφτούμε ότι ακόμα και αν δεν υπήρχε ο υποδηματο-εκτοξευτής, θα έπρεπε να τον επινοήσουμε. Ξάφνου αποκτήσαμε εχθρό ή μάλλον εχθρούς: τον υποχθόνιο ρεπόρτερ του BBC, τον ίδιο τον κύριο «ακτιβιστή», αλλά και τα ξένα ΜΜΕ που θέλουν να αμαυρώσουν την εικόνα της χώρας. Οι χιλιάδες ειρηνικοί διαδηλωτές που είχαν συρρεύσει στη Θεσσαλονίκη εξαφανίστηκαν, τους κατάπιε η σκόνη που σήκωσε «το» παπούτσι.
Περιζήτητος ήταν στα κυριακάτικα δελτία ο 49χρονος γιατρός, ενώ χθες το πρωί βγήκε, μέσω λινκ, σε δύο ενημερωτικές εκπομπές, στο Mega και στον ΑΝΤ1. Και στις δύο περιπτώσεις ο κύριος αυτός έγινε αντικείμενο ειρωνείας και χλευασμού (ιδίως στο «Κοινωνία ώρα Mega»), ενώ «ανακρίθηκε» για τη σχέση του με τον Βρετανό δημοσιογράφο, αλλά και για τη δράση του στα χρόνια της δικτατορίας, αν και το 1967 εκείνος ήταν μόλις έξι ετών!
Η εκτόξευση παπουτσιών παραπέμπει στον μουσουλμανικό κόσμο, δεν συνηθίζεται στην Ελλάδα, όμως αντί να αγανακτήσει η ίδια η κυβέρνηση, αγανακτούν για λογαριασμό της οι δημοσιογράφοι! Αντί αυτοί να προσπαθήσουν να ερμηνεύσουν και να τοποθετήσουν στις πραγματικές διαστάσεις του αυτό το περιστατικό, παίρνουν ύφος φωσκολικού εισαγγελέα και καταδικάζουν τον «δράστη».
Τον Σεπτέμβριο του 2007, παραμονές των εκλογών για τον νέο πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, κάποιος είχε εκτοξεύσει ένα πλαστικό κύπελλο με καφέ κατά του Ευ. Βενιζέλου, όμως το μόνο που έμεινε απ’ αυτή την πράξη είναι η γραφικότητα, η θεατρικότητά της, όχι το πολιτικό νόημα που ήθελε να της προσδώσει ο εμπνευστής της. Ανάλογη τύχη θα έχει και η πρόσφατη ρίψη του παπουτσιού –ανεξάρτητα από το πόσο ήταν τηλεσκηνοθετημένη.
Ναι μεν ο λαός της Θεσσαλονίκης απέφυγε τα χάπενινγκ αυτού του είδους, όμως δεν έσπευσε αυθορμήτως να ράνει με ροδοπέταλα τον πρωθυπουργό και τη συνοδεία του. Κλεισμένοι στο ξενοδοχείο τους ήταν οι υπουργοί που απέφυγαν τη νυχτερινή ζωή -και όχι για να μην τους βρει κάποιο πέδιλο Manolo Blahnik ή σαγιονάρα Πήγασος στο κεφάλι. Οπως ακούσαμε στη χθεσινή «Πρωινή γραμμή» από τον Χρήστο Κούτρα, απεσταλμένο του ΣΚΑΪ στη Θεσσαλονίκη, μόνο ένας υπουργός βγήκε ασυνόδευτος από το ξενοδοχείο του τα χαράματα για έναν περίπατο στην παραλία. Εκεί διασταυρώθηκε με μερικούς κατοίκους που έκαναν τζόκινγκ. Εκείνοι δεν τον αναγνώρισαν, όμως έβριζαν, έτρεχαν και βλαστημούσαν μέτρα και μνημόνια! Οταν ένας λαός αρχίζει να αναθεματίζει την κυβέρνησή του από τις εφτά το πρωί, τότε το μεσημέρι είτε θα έχει φτάσει σε σημείο βρασμού είτε θα έχει εκτονωθεί και δεν θα χρειάζεται ούτε να διαδηλώσει, ούτε να απεργήσει, ούτε τα ωραία παπουτσάκια του σε κίνδυνο να θέσει.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, «Εικονογράφημα»)

0 Responses to "Ιπτάμενα παπούτσια (14-9-2010)"

Δημοσίευση σχολίου