Ο
«Τροχός της Τύχης» ή τα «Γράμματα και Αριθμοί» ανήκουν στην εποχή των
τηλεοπτικών σπηλαίων.
Σημείο καμπής στην πρόσφατη εξέλιξη των τηλεπαιχνιδιών
στάθηκε το βρετανικό «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος;» (1998),
όχι μόνο λόγω των τεχνολογικών του καινοτομιών αλλά κυρίως γιατί εγκαινίασε την
εξαγωγή του «κόνσεπτ», της ολοκληρωμένης συνταγής που μπορεί να εκτελεστεί σε
οποιαδήποτε χώρα του κόσμου με εγχώρια υλικά.
Το
είδος εξελίσσεται με ταχείς ρυθμούς. Πλάι στα τηλεπαιχνίδια γνώσεων και
«στρατηγικής», εμφανίστηκαν τα τηλεπαιχνίδια τσίρκου στα οποία οι παίχτες
πρέπει να διαθέτουν ικανότητες ακροβάτη, πεζοναύτη ή ταχυδακτυλουργού (π.χ., «Μια τρύπα στο νερό» και «Βig in Japan»). Επιτυχία
σημειώνουν κατά καιρούς τα τηλεπαιχνίδια αυτοεξευτελισμού σαν τη «Στιγμή της
αλήθειας», καθώς και τα τηλεπαιχνίδια τζόγου (π.χ., «Super Deal»), αλλά και τα τηλεπαιχνίδια
που ασκούν ένα είδος κοινωνικής πολιτικής, όπως ο «Εισοδηματίας» που πρόσφερε ένα σχεδόν ισόβιο
μηνιαίο εισόδημα στους τυχερούς.
Τα
«καθαρά» τηλεπαιχνίδια ανήκουν στο παρελθόν. Σήμερα κυριαρχούν παγκοσμίως τα
τηλεπαιχνίδια που συνδυάζουν στοιχεία φαντασμαγορικού σόου (π.χ., «Η εκδίκηση
της ξανθιάς») ή ριάλιτι ή και trash, ενώ συχνά οι συγγενείς του παίχτη γίνονται
απλήρωτοι κομπάρσοι που παρευρίσκονται στο στούντιο και ενθαρρύνουν ή
συμβουλεύουν τον άνθρωπό τους ή αλλάζουν, με το πάτημα ενός κουμπιού, την
έκβαση του παιχνιδιού. Οι κομπάρσοι αυτοί οφείλουν να εκδηλώνουν on camera τα
συναισθήματά τους χορεύοντας από τσάμικο μέχρι σάλσα, χοροπηδώντας, κλαίγοντας
από λύπη ή χαρά. «Πίστεψα στο παιδί μου, προσευχήθηκα στο Θεό και Αυτός με
άκουσε», δηλώνει μια μάνα αμέσως μετά το θρίαμβο του γιου της στον
«Εισοδηματία». Δεν ξέρουμε για ζάρια, αλλά φαίνεται ότι ο Θεός κρατά
τηλεκοντρόλ και παρακολουθεί τηλεπαιχνίδια, ενώ οι σειρές μυθοπλασίας μάλλον
τον αφήνουν αδιάφορο.
Τα
τηλεπαιχνίδια έχουν μέλλον. Οχι γιατί «αυτά θέλει ο λαός» (τα περισσότερα
σημειώνουν μέτρια έως ικανοποιητική αλλά όχι υψηλή τηλεθέαση), αλλά γιατί «τα
θέλουν τα κανάλια» σαν μια φτηνή λύση σε καιρούς κρίσης. Περικοπές στα δελτία, τα
ντοκιμαντέρ και τις εκπομπές έρευνας (βλ. το κόψιμο της «Μηχανής του χρόνου» στον Αlpha), προτίμηση στα
σαχλοκωμικά σίριαλ. Ενώ η αγορά στεγνώνει και στενάζει από την έλλειψη
ρευστότητας, τα κανάλια υπόσχονται ζεστό χρήμα στους τυχερούς παίχτες, όχι
επειδή «το αφεντικό τρελάθηκε», αλλά γιατί το καζίνο βγαίνει πάντα κερδισμένο.
0 Responses to "Κρατά ο Θεός τηλεκοντρόλ; (Καθημερινή, 15/3/09)"
Δημοσίευση σχολίου