1:51 μ.μ.
Εξάντας: νεοναζί στη Ρωσία
Πέντε ημέρες νωρίτερα,
το ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου «Η αγέλη των Λευκών Λύκων» (Εξάντας,
ΝΕΤ) έδειξε ένα άλλο τσουπί, της ίδιας ηλικίας αλλά μέσα σε ένα φέρετρο. Ενα
9χρονο κοριτσάκι, παιδί μεταναστών από τον Καύκασο, δολοφονήθηκε πριν από λίγα
χρόνια στο δρόμο έξω από το σπίτι του στη Μόσχα από μια συμμορία Ρώσων νεοναζί.
Εντεκα μαχαιριές.
Δολοφονικές και όχι
απλώς πολιτικές είναι οι πολυάριθμες ρατσιστικές οργανώσεις που μάχονται για
μια «καθαρή» Ρωσία. Στελέχη τους μιλούν ανοιχτά για το στόχο τους: «να
εξοντωθούν όλα τα άχρηστα στοιχεία από τους δρόμους». «Αχρηστα στοιχεία» είναι
οι μετανάστες, οι μη Ευρωπαίοι ξένοι, οι Τσιγγάνοι, οι Εβραίοι, οι
ομοφυλόφιλοι, οι τοξικομανείς.
Πουθενά αλλού στον
κόσμο δεν υπάρχουν τόσοι νεοναζί όσοι στη Ρωσία. Το πρώτο τρίμηνο του 2008
σημειώθηκαν 211 ρατσιστικές επιθέσεις με 58 νεκρούς, ενώ συνήθως τιμωρείται
μόνο το 10% αυτών των εγκλημάτων. Οι νεοφασίστες «μεθούν από την ατιμωρησία και
χτυπούν ξανά» ενώ ανατριχιαστικά υψηλό είναι το ποσοστό του πληθυσμού που τους
ανέχεται ή και τους συμπαθεί (ιδίως στις τάξεις του στρατού και της αστυνομίας)
και σε αυτό, όπως ειπώθηκε, έχει συμβάλει η «πατριωτική μιλιταριστική ρητορική
του Πούτιν».
Το ντοκιμαντέρ
περιλαμβάνει δηλώσεις και μαρτυρίες θυτών, θυμάτων και αντιφασιστών, ρεπορτάζ
από τελετές μύησης, καθώς και σκηνές με εκτελέσεις μεταναστών. Τα σχετικά
βίντεο κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο και συχνά επιβεβαιώνεται επισήμως η
αυθεντικότητά τους, καθώς και η ταυτότητα των νεκρών. Σε ένα από αυτά, μετά τον
απαγχονισμό δύο ανδρών, οι κοντοκουρεμένοι θεατές ξεσπούν σε χειροκροτήματα.
Προβλήθηκαν πολλά
βίντεο, τραβηγμένα από κάμερες ασφαλείας στα τρένα και σε δημόσιους χώρους, με
άγριες σκηνές ξυλοδαρμού. Τόσο ξύλο που θυμόμαστε τον Ράμπο, μόνο που ο
χολιγουντιανός αυτός ήρωας ήταν ένας και έδερνε πολλούς, ενώ εδώ τα παλικάρια
τα πολλά δέρνουν έναν (1). Οι επιτιθέμενοι δεν φορούν κουκούλες, καθώς
γνωρίζουν πως ακόμα και αν αναγνωριστούν τα πρόσωπά τους, οι πιθανότητες να
συλληφθούν είναι ελάχιστες. Πολλοί «επώνυμοι» αντιφασίστες είναι προγραμμένοι:
«Eίναι επικίνδυνο να είσαι αντιφασίστας στη Ρωσία, αλλά και τι δεν είναι
επικίνδυνο στη Ρωσία;» λέει κάποιος.
Να λοιπόν που η σβάστικα (ή κάποια
παραλλαγή της) κυματίζει στη χώρα που έδωσε 20 εκατ. νεκρούς στον Β’ Παγκόσμιο
Πόλεμο –και η ντροπή δεν είναι μόνον της Ρωσίας αλλά παγκόσμια. Σε έναν πλανήτη
χωρίς σύνορα, η «πατριωτική μιλιταριστική ρητορική», σε συνδυασμό με την
ανεργία και τα κύματα της μετανάστευσης, εύκολα μετατρέπει την αυθόρμητη
ξενοφοβία σε συνειδητό ρατσισμό. Αναρωτιέται κανείς πόσο εύκολα μπορεί να
εξαπλωθεί και σε άλλες χώρες το «σύνδρομο της Βαϊμάρης» και να δημιουργηθούν
καταστάσεις που θα «θυμίζουν τη Γερμανία της δεκαετίας του ‘30».
0 Responses to "Το τσουπί, το τσουπί! (12-6-08)"
Δημοσίευση σχολίου