4:16 π.μ.
2007, παραμονές εκλογής του νέου αρχιεπισκόπου
Ούτε πέντε μήνες δεν έχουν περάσει από τις εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2007 και νομίζω ότι οι περισσότεροι από εμάς θυμόμαστε πιο έντονα το μετεκλογικό, παρά το προεκλογικό κλίμα. Να, όμως, που και σήμερα ένα διαφορετικής φύσης εκλογικό κλίμα πλανάται στην τηλεοπτική ατμόσφαιρα και το οποίο δεν έχει σχέση με το ενδεχόμενο πρόωρων βουλευτικών εκλογών.
Προκριματικές εκλογές και «Σούπερ Τρίτη» στις Ηνωμένες Πολιτείες, ενώ στην Ελλάδα πολλοί αναμένουν εναγωνίως τη σούπερ - τηλεψηφοφορία για την ανάδειξη του/της αοιδού που θα μας εκπροσωπήσει στη Eurovision.
Ενόψει της αυριανής αρχιεπισκοπικής εκλογής, πολλοί ιερωμένοι δίνουν συστηματικά το παρών σε πολυπρόσωπα τηλεοπτικά πάνελ. Επειδή, όμως, πολλές πρωινές ενημερωτικές εκπομπές (σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στα δελτία) δεν είναι μονοθεματικές αλλά πραγματεύονται ποικίλα θέματα, συνήθως βλέπουμε τον ιερωμένο να κάθεται υπομονετικά και να περιμένει να μιλήσει για τα εκκλησιαστικά. Ομως, άλλες φορές συμμετέχει με άνεση στη συζήτηση που μπορεί να αφορά την απεργία των ταξί ή την υπόθεση Ζαχόπουλου ή τους σεισμούς στην Αχαΐα. Οπου να ’ναι θα κληθούν κάποιοι «παραθυράτοι» ιερείς να πάρουν θέση υπέρ του κ. Μαρτάκη ή της Καλομοίρας ή της Χρύσπας.
Τουλάχιστον σε δύο κανάλια είδαμε έναν γνωστό από τις πάμπολλες τηλεοπτικές εμφανίσεις του ιερέα να επιχειρηματολογεί υπέρ ενός υποψήφιου μητροπολίτη, εξηγώντας ότι η θητεία του θα έχει ημερομηνία λήξεως. «Καθώς αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει ένας δεύτερος Χριστόδουλος, ας εκλεγεί τώρα ο Τάδε και σε δέκα χρόνια, όταν θα έχει ετοιμαστεί ο νέος Χριστόδουλος, τον αλλάζουμε». Μα τι μπορεί να συμβεί σε δέκα χρόνια ώστε να επιβάλλεται η εκλογή ενός νέου αρχιεπισκόπου; Είτε ότι ο νυν προτεινόμενος θα πει «έχε γεια, καημένε κόσμε» είτε ότι δεν θα είναι σε θέση, λόγω προχωρημένου γήρατος, να ασκεί τα καθήκοντά του - αλλά και τα δύο ενδεχόμενα δεν είναι ιδιαίτερα κολακευτικά για τον τωρινό υποψήφιο.
Αυτό που προκαλεί αρνητική εντύπωση σε πολλούς τηλεθεατές είναι η απουσία συγκίνησης από τις δηλώσεις πολλών ιερωμένων που συμμετέχουν ενεργά στον προεκλογικό αγώνα. Δεν μιλάμε για ευσέβεια, η οποία δεν μετριέται με τις εξωτερικές εκδηλώσεις πένθους, αλλά για την ανθρώπινη θλίψη ύστερα από τον θάνατο ενός αγαπημένου, όπως υποθέτουμε, προσώπου.
Οσο για τις ιστορίες περί εκβιασμών με μια φωτογραφία - φάντασμα στην παραλία, αυτές ταιριάζουν πιο πολύ σε εκπομπές τύπου «Κους κους», παρά στην πολιτική ειδησεογραφία. Και γιατί πλάι στον μητροπολίτη να εμφανίζεται μια «ψηλή ξανθιά» και όχι μια «κοντούλα και στρουμπουλή μελαχρινή»;
Σε ένα δελτίο είχε εμφανιστεί το «σούπερ», δηλαδή ο τίτλος, «Βυζαντινές ίντριγκες για εκλογή αρχιεπισκόπου». Γιατί όμως βυζαντινές; Μήπως και στο Βατικανό δεν συνέβαιναν κάποτε σημεία και τέρατα; Ας θυμηθούμε τι λέει ο Ροΐδης στην Εισαγωγή του στην «Πάπισσα Ιωάννα»: «...αι εκλογαί των αρχιερέων εκτελούντο τότε εν τη αγορά διά χρυσού και ροπάλων, διά μωλώπων και δωροδοκίας, ως παρ’ ημίν αι των βουλευτών». Αν αντικαταστήσουμε την «αγορά» με τη λέξη «ΜΜΕ», το νόημα δεν θα είναι πολύ διαφορετικό.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα", 6/2/2008)
0 Responses to "«Διά χρυσού και ροπάλων»"
Δημοσίευση σχολίου