Οι άφθονες προεκλογικές τηλεοπτικές συζητήσεις ανταποκρίνονταν σε ανάγκες του κοινού, ταυτόχρονα όμως ήταν μια σχετικά φτηνή και εύκολη λύση για τα κανάλια.

To κεφάλαιο «εκλογές», που επί δύο μήνες κυριαρχούσε στην τηλεοπτική ενημέρωση, έκλεισε. Παρομοίως κλείνει (σύμφωνα με όσες πληροφορίες υπάρχουν μέχρι στιγμής) το κεφάλαιο «σχηματισμός κυβέρνησης». Και τα δύο αυτά κεφάλαια τροφοδότησαν άφθονες και μεγάλης διάρκειας τηλεοπτικές συζητήσεις, οι οποίες αφενός ανταποκρίνονταν στη δικαιολογημένη ανησυχία και στα ερωτήματα του κοινού και, αφετέρου, ήταν μια σχετικά φτηνή και εύκολη λύση για τα κανάλια, ιδίως σε εποχές οικονομικής στενότητας. Ένα στούντιο, ένας πεπειραμένος παρουσιαστής, λιγοστές εξωτερικές συνδέσεις και... έτοιμη η εκπομπούλα.

Στα ετήσια τηλεοπτικά βραβεία δεν προβλέπεται η κατηγορία «Καλύτερος (Πολιτικός) Καλεσμένος» (σε ενημερωτικές εκπομπές και δελτία ειδήσεων), αν όμως υπήρχε πολλοί θα ήταν οι διεκδικητές του τίτλου. «Καλύτερος» δεν είναι αυτός που επιλέγουν οι ψηφοφόροι, αλλά αυτός που ανεβάζει την τηλεθέαση συνήθως με την εριστικότητα, τις κορόνες και τα τσιρίδια του και, σπανιότερα, με τον ψύχραιμο λόγο και τα επιχειρήματά του. Το περίεργο είναι ότι αρκετοί πολιτικοί, που αποδοκιμάστηκαν από το εκλογικό σώμα, εξακολουθούν να ποζάρουν πρώτο τραπέζι πίστα στα τηλεοπτικά πάνελ. Μια άλλη κατηγορία πολιτικών που διεκδικούν βραβείο τηλεοπτικής αντοχής (ή μοναχοφαγίας) είναι οι «τηλεγυρίστρες», αυτοί που πιάνουν και νυχτερινό και πρωινό και μεσημβρινό στασίδι στα κανάλια. «Τι να κάνω, αγαπητέ τηλεθεατή», είναι σαν να μας λένε, «ο λαός με θέλει, με θέλει πολύ»...

Το ξέσπασμα του βουλευτή της Χρυσής Αυγής Ηλία Κασιδιάρη ήταν το πιο βίαιο και το πιο πολυσυζητημένο προεκλογικό τηλεοπτικό επεισόδιο. Μετά τις «λάιβ» γροθιές, πολλοί πολιτικοί δήλωσαν ότι δεν θα συνυπάρξουν στο ίδιο πάνελ με εκπροσώπους αυτής της οργάνωσης, όμως και η ίδια η Χρυσή Αυγή κήρυξε εμπάργκο στα κανάλια, θέλοντας να επιδείξει τον αντισυστημικό, όπως λένε, χαρακτήρα της. Ομως παρά την πρόσφατη απουσία χρυσαυγιτών από τις οθόνες μας, το κόμμα τους δεν παρουσίασε μείωση στις δεύτερες εκλογές. Οι πολιτικοί αναλυτές είναι πιο αρμόδιοι να δώσουν ερμηνεία αυτού του φαινομένου, όμως μια πρώτη και εύκολη παρατήρηση είναι ότι η τηλεοπτική προβολή δεν είναι η γενεσιουργός αιτία του –κάτι που δεν ισχύει για τα πρώτα πολιτικά βήματα του ΛΑΟΣ, που οι εκπρόσωποί του κάποτε ήταν περιζήτητοι στα περισσότερα κανάλια.

Αυτό το καλοκαίρι μάλλον δεν θα δούμε πολλά «ρεπορτάζ παραλίας», που κάποτε έδιναν τον τόνο στα δελτία ορισμένων καναλιών. Δεν θα ακούσουμε φράσεις όπως «βούλιαξε η Μύκονος από τους επώνυμους» ή «στα ύψη η αδρεναλίνη στα μπαρ της παραλιακής». Το σίγουρο είναι ότι θα συνεχιστεί το «ρεπορτάζ λουκέτου», ενώ θέλουμε κι ελπίζουμε να μην ξαναδούμε ρεπορτάζ για ελλείψεις σε φάρμακα ή για «τραγικούς αυτόχειρες». Πολυάριθμα θα είναι τα ρεπορτάζ για τα θερινά χαράτσια, ενώ ο κίνδυνος είναι να συνηθίσουμε τις ειδήσεις για ξυλοδαρμούς και φονικές επιθέσεις εναντίον αλλοδαπών ή να τις θεωρήσουμε «φυσικό» συμπλήρωμα των ειδήσεων για αιματηρές ληστείες.

Διόλου κωμική δεν είναι η Βουλή που προέκυψε από τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, διόλου κωμικά τα επεισόδια που δυστυχώς αναμένονται. Τρεις κωμικοί ηθοποιοί, με ιστορία στο θέατρο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση (ο Γιώργος Πάντζας, ο Παύλος Χαϊκάλης, η Ελένη Γερασιμίδου), όπως και η ηθοποιός Μαρία Κανελλοπούλου (γνωστή κυρίως από κωμικές σειρές, αλλά όχι μόνο κωμικός) θα βρίσκονται στα βουλευτικά έδρανα, όμως τα χαμόγελα που αναμένονται θα είναι μάλλον πικρά.

(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, ένθετο "tv", 24-6-12)