Μπόιλ Χάιτς, Ανατολικό Λος Άντζελες, 1993. Ύστερα από 4
δολοφονικές απόπειρες εναντίον του, ο πατέρας, ο Τσίκο, μαθαίνει
το μωρό του πώς να κρατά ένα 32άρι. Mπροστά και η γελαστή μαμά.
Φωτογρ. Joseph Rodriguez.

Χάρη στο νέο αεροδρόμιο και την Αττική Οδό, η Ανατολική Αττική έγινε φιλέτο του real estate... όμως φιλέτο σενιάν με αίμα στο κέντρο του.



Ο φόβος της ληστείας δεν έχει εγκατασταθεί μόνο στον Άγιο Παντελεήμονα αλλά και στους δήμους της Ανατολικής Αττικής. Όχι μόνο στα ανήλιαγα διαμερίσματα αθηναϊκού κέντρου, αλλά και στις μονοκατοικίες στο οικόπεδο των τεσσάρων στρεμμάτων, με το γκαζόν, το μπάρμπεκιου και το γκαράζ, ίσως και το ιδιωτικό παρεκκλήσι.
       Ένας 24χρονος φοιτητής από την Παιανία, που στο σπίτι είχε γίνει απόπειρα διάρρηξης καταδίωξε και εκτέλεσε τον 43χρονο Αλβανό εισβολέα. Από ό,τι έδειξαν τα τηλεοπτικά ρεπορτάζ, η τοπική κοινή γνώμη είναι με τη μεριά του νεαρού Έλληνα που είδε τη μητέρα του να απειλείται και πήρε την καραμπίνα και το νόμο στα χέρια του.
         Ωστόσο, άλλο η άμυνα εντός των ορίων της κατοικίας και άλλο η ένοπλη καταδίωξη, η οποία είναι αυστηρά υπόθεση της αστυνομίας… ή μήπως έχει πάψει να είναι;
         Οι κάτοικοι της Παιανίας δεν έχουν στο DNA τους το σύνδρομο του ρέιντζερ. Στις φλέβες τους όμως κυλάει ο φόβος, όπως κυλάει και η οργή κατά των ξένων, αλλά και κατά της αστυνομίας που δεν μπορεί να τους προστατεύσει. Δεν συμβαίνει το ίδιο σε κάποια ακριβά προάστια της Αθήνας, π.χ., στο Κεφαλάρι ή στη Φιλοθέη, όπου αυτοκίνητα ιδιωτικών εταιρειών φύλαξης περιπολούν όλο το  24ωρο. Εκεί αποκλείεται η Χρυσή Αυγή να οργανώσει πορεία διαμαρτυρίας κατά των ξένων ή κατά των κυριών Κανέλλη και Δούρου... Η αίσθηση της ασφάλειας, ο ήσυχος ύπνος γίνεται ιδιωτικό αγαθό που το προσφέρει πια η αγορά, όχι η πολιτεία.
         Αυτό που συνέβη τα χαράματα της Τετάρτης στην Παιανία δεν έχει σχέση ούτε με την παλικαριά, ούτε με το άγραφο δίκιο. Το φονικό, ακόμα και αν εμφανίζεται σαν ατύχημα («το όπλο εκπυρσοκρότησε») είναι πάντα μια τραγωδία και όχι παράδειγμα προς μίμηση. Άλλο η κατανόηση των συνθηκών που οδήγησαν τον 24χρονο στο έγκλημα και άλλο το «καλά τους έκανε».
         Αλλού η πόλη μάς πλακώνει και αλλού η πόλη ξεχειλώνει (βλ. προαστιοποίηση) μετατρέποντας την εύφορη κοιλάδα της Μεσογαίας σε αποστειρωμένη και ευάλωτη περιοχή κατοικίας. Χάρη στο νέο αεροδρόμιο και την Αττική Οδό, η Ανατολική Αττική έγινε φιλέτο του ριάλ εστέιτ... όμως φιλέτο σενιάν με αίμα στο κέντρο του.


(ΠΡΙΝ, "Τέλος της αγοράς", 10-6-12)

0 Responses to "Προαστιοποίηση, έγκλημα και τιμωρία"

Δημοσίευση σχολίου