Ακόμη και σε ένα μέτριο ή αδιάφορο σίριαλ,
ακόμη και σε ένα δεύτερο ρόλο, ένας καλός ηθοποιός μπορεί να λάμψει, να
δώσει σάρκα και ψυχή στον χαρακτήρα τον οποίο υποδύεται. Οι στιγμές αυτές
δεν είναι τόσο σπάνιες, αφού πολλοί σημαντικοί ηθοποιοί του ελληνικού
θεάτρου, άνθρωποι που δεν διάλεξαν τον εύκολο καλλιτεχνικό δρόμο, συμμετέχουν
σε σίριαλ για λόγους τους οποίους εύκολα κατανοούμε. Είναι μεγάλη χαρά να
βλέπει κανείς ηθοποιούς να υπηρετούν τον ρόλο τους με συνέπεια, να μην τον
διεκπεραιώνουν. Τα παραδείγματα που ακολουθούν είναι ενδεικτικά, όχι
αντιπροσωπευτικά. Π. χ., ο Μιχάλης Μητρούσης κεντάει στη «Ζωή της άλλης»
(Mega), υποδυόμενος έναν ψυχαναλυτή και ψυχοθεραπευτή, δόκτορα παρακαλώ, που
δεν έχει πάνω του τίποτα το «ντοκτορίστικο» (ή μάλλον τίποτα από τα
στερεότυπα που συνοδεύουν αυτό το επάγγελμα), αλλά συμπεριφέρεται σαν ένας
αυθόρμητος, λαϊκός άνθρωπος.
Με ευαισθησία, χιούμορ και αυτοσαρκασμό, η
Νένα Μεντή υποδύεται την ερωτευμένη εξηντάρα στο «4» (Μega), χωρίς να
γίνεται ούτε γελοία ούτε γραφική, ακόμη κι όταν συμπεριφέρεται σαν
κοριτσάκι. Ιδανικός στον ρόλο του ώριμου και κομψού γόη ο Νίκος Γαλανός.
Δύο έμπειροι ηθοποιοί δένουν αρμονικά στην
«Ονειροπαγίδα» (ΑΝΤ1), ο Τάσος Χαλκιάς και ο Τρύφων Καρατζάς, ο πρώτος στον
ρόλο του πλούσιου μπαμπά και ο δεύτερος του μπάτλερ. Ομολογώ ότι στην
πραγματική ζωή δεν έχω διασταυρωθεί με πολλούς μπάτλερ, ένστολους και μη,
ούτε με πολλούς πλούσιους κυρίους που κάνουν ψυχοθεραπεία χορεύοντας το
«Θρίλερ» και άλλα σουξέ του Μάικλ Τζάκσον, όμως και οι δύο μαζί μάς κάνουν
να χαμογελάμε. Ταιριαστό δίδυμο είναι ο Γιώργος Καραμίχος και η Μαρία
Σολωμού, το ζευγάρι των πρωταγωνιστών αυτής της νέας σειράς. Ο πρώτος είναι
ένας χήρος με τρία παιδιά που ζει σε ένα νησί, σε μια απομονωμένη περιοχή,
ένας ήσυχος κι εργατικός μελισσοκόμος και οινοπαραγωγός που έχει κι έναν
μικρό ξενώνα. Η δεύτερη είναι ένα κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο που το κύμα το
ξέβρασε στο νησί, ενώ η απονιά του κόσμου την ανάγκασε να γίνει σχεδόν
μόνιμη κάτοικός του. Και όπως δείχνουν τα πράγματα, η Αθηναία στρίγγλα θα
γίνει οικολογικό αρνάκι και θα οδηγήσει τον μελισσοκόμο σε ένα ρόδινο
αγροτοτουριστικό μέλλον.
Η «Ονειροπαγίδα» θυμίζει το «Καφέ της Χαράς»
με αντεστραμμένο τρόπο – δεν το αντιγράφει. Είναι μια σειρά για όλη την
οικογένεια, που δεν προσβάλλει ούτε τα παιδιά ούτε τους ενήλικες. Κι εδώ
συναντάμε την ειδυλλιακή εξοχή, τους αντίθετους χαρακτήρες που έλκονται, την
αξιαγάπητη θεία (εδώ η Χριστίνα Τσάφου), τα χαριτωμένα παιδάκια. Πειστικοί
χαρακτήρες, πράσινη (τηλεοπτική) ανάπτυξη, προσεγμένη σκηνοθεσία της Ολγας
Μαλέα, αλλά και κάπως υπερβολική έμφαση στην ατάκα, γεγονός που υπονομεύει
τη φυσικότητα της ερμηνείας των ηθοποιών, αφού μπορεί κανείς να είναι
άγγελος καλοσύνης ή στρίγγλος χωρίς να αγορεύει. Αυτή τη σεζόν της πλημμύρας
των ριάλιτι, αξίζει σε κάποιες ελληνικές σειρές να περπατήσουν – και μία από
αυτές είναι η «Ονειροπαγίδα».
|
0 Responses to "Kαλές στιγμές σε ελληνικά σίριαλ (5-2-2010)"
Δημοσίευση σχολίου