10:51 μ.μ.
«Για
μας δεν υπάρχουν ούτε πατρίδα ούτε σύνορα ούτε θρησκεία». Η φράση αυτή δεν
προέρχεται από κάποιο αναρχικό μανιφέστο, όπως εύκολα θα νόμιζε κανείς.
Την
ακούσαμε από έναν Ελληνα διασώστη, τον Θανάση Σωτηράκη, που το πρωί της
Δευτέρας μίλησε τηλεφωνικά στη Χριστίνα Βίδου και τον Σπύρο Μάλλη, στην
ενημερωτική εκπομπή «ΣΚΑΪ on line». O κ. Σωτηράκης, που μόλις είχε γυρίσει από
την Αϊτή, εννοούσε ότι οι διασώστες πηγαίνουν παντού όπου μπορούν να βοηθήσουν,
σε όλες τις χώρες.
Αυτές
τις μέρες που πολλές βεβαιότητες καταρρέουν, αξίζει να θυμόμαστε ότι υπάρχουν
άνθρωποι που απλώς κάνουν το σωστό, χωρίς να το διαφημίζουν και χωρίς να
περιμένουν υλικό αντάλλαγμα. Να υπενθυμίσουμε ότι η δεκαμελής ελληνική ομάδα
διάσωσης ξεκίνησε για την Αϊτή με πτήση της πολιτικής αεροπορίας χάρη στη
χορηγία μιας κυρίας από τη Θεσσαλονίκη, της Ελενας Αμβροσιάδου. Οι διασώστες
εγκαταλείπουν την οικογένειά τους, τη δουλειά τους και κάνουν τη δουλειά τους
σε ένα αφιλόξενο και επικίνδυνο περιβάλλον με μοναδική ανταμοιβή «ένα χαμόγελο,
ένα χτύπημα στην πλάτη». Ο κ. Σωτηράκης επίσης ανέφερε ότι ο 24χρονος Αϊτινός,
που ανασύρθηκε ζωντανός από τα ερείπια του πολυώροφου κτιρίου την 11η ημέρα
μετά τον σεισμό, δήλωσε ότι θέλει να επισκεφθεί την Ελλάδα και να γίνει και
αυτός διασώστης.
Αυτές
τις ημέρες του κουτσομπολίστικου παροξυσμού που, με αφορμή το διαζύγιο δύο
επωνύμων, πολλοί μιλούν για το πρώην «ζευγάρι-σύμβολο» ή την
«οικογένεια-πρότυπο», καλό είναι να θυμόμαστε ότι υπάρχουν και κάποια άλλα
πρότυπα. Πάντα υπήρχαν, πάντα υπάρχουν στο ένα ή στο άλλο πεδίο, μόνο που
συνήθως οι άνθρωποι αυτοί δεν ενδιαφέρονται για την προβολή τους. Μόνο «πλάτη»
είδαμε τη Σκωτσέζα Κάρμεν Μιτσάλσκα, μέλος της ελληνικής ομάδας, που καθώς ήταν
η πιο μικροκαμωμένη τρύπωσε ανάμεσα στα ερείπια του τετραώροφου κτιρίου. Και
όμως αυτή η πλάτη μάς δίνει πιο πολλή αισιοδοξία από τις βαρυσήμαντες
διακηρύξεις των περισσότερων πολιτικών που μας κοιτάζουν «ανφάς» μέσα από τα
τηλεοπτικά παράθυρα.
Καλεσμένη
στην ίδια εκπομπή ήταν η δημοσιογράφος του ΣΚΑΪ Ελένη Βαρβιτσιώτη, επίσης άρτι
αφιχθείσα από την Αϊτή, που μίλησε για κάτι το οποίο οι περισσότεροι δεν είχαμε
ξανακούσει, δηλαδή για την «τρομερή υπομονή και καρτερικότητα» του αϊτινού
λαού. Παρά την τόση δυστυχία, οι Αϊτινοί ελπίζουν ότι «τα πράγματα θα πάνε
καλά». Οχτώ μέρες παρέμεινε η αποστολή του ΣΚΑΪ στην Αϊτή και ούτε ένας δεν
τους πλησίασε με απλωμένο χέρι, ούτε παιδί ούτε ενήλικας - κάτι που δεν
συμβαίνει στην Ελλάδα όπου, ιδίως στον Ηλεκτρικό και σε αρκετές περιοχές του
Κέντρου, η επαιτεία έχει γίνει βιομηχανία.
Προφανώς και η
αξιοπρέπεια δεν έχει σύνορα, πατρίδα και θρησκεία, κάτι που επίσης είναι καλό
να θυμόμαστε αυτές τις μέρες που, με αφορμή το νομοσχέδιο για τους μετανάστες,
τα κηρύγματα του φόβου και του μίσους ξεχειλίζουν και από τους δέκτες μας.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ,
“Εικονογράφημα”)
0 Responses to "«Ούτε πατρίδα ούτε σύνορα» (3-2-2010)"
Δημοσίευση σχολίου