H κατάλληλη εκπομπή, την κατάλληλη ώρα και ημέρα, την κατάλληλη εποχή. Ετσι φαίνεται ότι έκριναν στο Star και αποφάσισαν, στην καρδιά της άνοιξης και της Σαρακοστής, να προβάλλονται κάθε Σάββατο βράδυ στις οχτώ οι «Μονομάχοι», μια εκπομπή για όλη την ελληνική οικογένεια.

Στο αμερικανικό αυτό σόου, περίπου 20 κλώνοι του Κόναν του Βάρβαρου (και της μαμάς του Κόναν) συμμετέχουν σε καμιά δεκαριά αγωνίσματα προσπαθώντας να κερδίσουν πόντους, ώστε να φτάσουν στον τελικό. Στο Κολοσσαίο χρησιμοποιούνταν άγρια θηρία, δίχτυα, τρίαινες, ρόπαλα και άλλα φονικά όπλα, όμως εδώ οι μονομάχοι δεν προσπαθούν να εξοντώσουν τον αντίπαλο αλλά να τον θέσουν εκτός παιχνιδιού, να τον ρίξουν σε μια πισίνα ή να τον γκρεμοτσακίσουν από μια πλαστική βαθμιδωτή πυραμίδα. Τα αγωνίσματα, κοινά για άνδρες ή γυναίκες, είναι πιο σύνθετα από τις δοκιμασίες της ρωμαϊκής αρένας. Π. χ., εδώ οι δύο μονομάχοι παλεύουν κρεμασμένοι από σχοινιά ή προσπαθούν να σκαρφαλώσουν σε ένα κυλιόμενο κεκλιμένο επίπεδο ή να αποφύγουν μια ογκώδη σφαίρα σαν και αυτήν που χρησιμοποιείται στις κατεδαφίσεις.

Οι μόνιμοι μονομάχοι του σόου, που παρεμποδίζουν τους παίκτες, φορούν μια αρχαιοπρεπή φουστίτσα που τονίζει τους θηριώδεις μηρούς τους. Οι στολές των παικτών δεν θυμίζουν τις κωμικές μεταμφιέσεις στους αγώνες κατς (το Μονόφθαλμο Τέρας της Ζανζιβάρης, ο Αιμοδιψής Τίγρης των Ινδιών), αλλά τα ακαθόριστης εποχής κοστούμια στη «Ζίνα». Το ίδιο το σόου θυμίζει λίγο το «Fort Boyard», λίγο φτηνή διαστημική ταινία, λίγο «Big in Japan», λίγο εκπαίδευση πεζοναυτών, λίγο βιντεογκέιμ, λίγο παιδότοπο με πλαστικά κάστρα. Πολλές πολεμικές κραυγές («ου», «α», «αούα»), ενώ το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν οι παίκτες και οι παρουσιαστές δεν πρέπει να υπερβαίνει τις 200 - 300 λέξεις.

Σε κάθε επεισόδιο αναδεικνύονται δύο νικητές, ένας άνδρας και μια γυναίκα, που περνούν νικηφόρα από την τελευταία δοκιμασία, τον «Εξολοθρευτή», το άθροισμα των περίπου δέκα αγωνισμάτων που προηγήθηκαν. Στο τέλος, νικητές και ηττημένοι βογκούν και βαριανασαίνουν και πέφτουν κάτω ξεροί από την εξάντληση.

Το σόου αυτό δεν είναι βίαιο, αλλά παιδαριώδες, μονότονο και παλιομοδίτικο. Αλλο ο κλασικός αθλητισμός, άλλο το να προσέχει κανείς το σώμα του και άλλο να το φουσκώνει με ορμόνες σε «τζιμ» /βουλκανιζατέρ.

Οι ορίτζιναλ μονομάχοι, συνήθως αιχμάλωτοι πολέμου, αγωνίζονταν για την επιβίωσή τους, όμως εδώ βλέπουμε καρικατούρες μονομάχων που θυμίζουν την αθάνατη ΚΔΟΑ (κτηνώδης δύναμη, ογκώδης άγνοια).

«Σαν βράχια είν’ οι πλάτες τους» αλλά όχι «σαν κάστρο η κεφαλή τους», αφού η διάμετρος του κρανίου των ενηλίκων δεν μπορεί να αυξηθεί με χημικά ή μηχανικά μέσα. «Και τα πλατιά τα στήθια τους τοίχος χορταριασμένος»; Τοίχος ναι, ντουβάρι ναι, αλλά δίχως ίχνος φυσικής βλάστησης αφού η φωτόλυση έχει απομακρύνει τις ανεπιθύμητες τρίχες.

Νέα εποχή για την ελληνική τηλεόραση; Νέα εποχή αφασίας, σίγουρα.

(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα", 10-4-2009)