Πράγματι, τι να τα κάνει κανείς τα βασανιστήρια όταν η ίδια η κράτηση είναι ένα διαρκές βασανιστήριο; Εκατοντάδες άνθρωποι ζουν μέσα σε σιδερένια κλουβιά, καθώς τα χτισμένα κελιά δεν επαρκούν. Πίσω από τα κάγκελα, απελπισμένοι άνθρωποι περνούν τις παλάμες τους ανάμεσα στο κενό, μπροστά από τα κάγκελα οι επίσημοι - και φυσικά η κάμερα. Μερικοί διαμαρτύρονται. Αλλοι δεν έχουν το κουράγιο ούτε γι’ αυτό. «Καταδικάστηκα πέντε χρόνια», λέει ένας. «Τους δυο γιους μου τους σκοτώσανε μπροστά στα μάτια μου».

«Εκείνοι που βρίσκονται έξω δεν είναι καλύτερα από σας» τους παρηγορεί ο ένας αντιπρόεδρος. «Δεν έχετε την ελευθερία σας, όμως τουλάχιστον εδώ είστε ασφαλείς». Μα υπάρχει μεγαλύτερη ντροπή για μια χώρα από την επίσημη ομολογία ότι δεν υπάρχει ουσιαστική διαφορά ανάμεσα στο «μέσα» και στο «έξω»;

Εκτός από τα κλουβιά εσωτερικού χώρου, στο προαύλιο υπάρχουν και άλλα, ημιυπαίθρια. Αυτά είναι συρμάτινα, σαν κοτέτσια, και εν μέρει καλύπτονται με λευκά «σκουφάκια» από καραβόπανο. Για να δει ένας έγκλειστος το απέναντι κλουβί, θα πρέπει να γονατίσει, να συρθεί.

Οι περισσότεροι που βρίσκονται εδώ κρατούνται ως «υπονομευτές του καθεστώτος». Μα αυτές οι «εγκεκριμένες» εικόνες δείχνουν ότι εδώ υπονομεύεται βάναυσα η ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Ακόμα και οι φιλοζωικές οργανώσεις θα διαμαρτύρονταν αν έβλεπαν ζώα να στοιβάζονται έτσι. Και το γεγονός ότι στις φυλακές του Σαντάμ συνέβαιναν χειρότερα ή ότι εδώ τουλάχιστον οι κρατούμενοι δεν υποβάλλονται σε σεξουαλικά βασανιστήρια, όπως στο Αμπού Γκραΐμπ, δεν είναι ελαφρυντικό.

Ευτυχώς που κάποια δελτία μάς θυμίζουν ότι ο κόσμος δεν αρχίζει στο Μέγαρο Μάξιμου και δεν τελειώνει στη Χαριλάου Τρικούπη. Είναι φυσικό οι εκλογές να καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος των δελτίων, όχι όμως να καταβροχθίζουν ολόκληρο το δελτίο. Σε πολλές περιπτώσεις τα δελτία είναι μονοθεματικά ή μάλλον «διθεματικά», καθώς ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με τα δύο μεγάλα κόμματα. Π.χ., την Κυριακή, στο νέο δελτίο του Alpha με την Ελλη Στάη και τη Μάρα Ζαχαρέα, οι διεθνείς ειδήσεις διήρκεσαν περίπου πέντε λεπτά, ενώ τα ρεπορτάζ, τα σχόλια και οι συζητήσεις περί εκλογών είχαν διάρκεια πάνω από μία ώρα. Αν αυτή η λογική εφαρμοζόταν στις εφημερίδες, τότε όλη η μη εκλογική ύλη τους θα χωρούσε στο ένα τέταρτο της σελίδας.

Ασφαλώς όλοι οι Ελληνες ενδιαφέρονται για τις εκλογές και θα ήταν σκοταδιστικός σνομπισμός το να πούμε «και τι με νοιάζει εμένα;» Μας νοιάζουν οι εκλογές, αλλά ταυτόχρονα μάς νοιάζουν και πολλά άλλα πράγματα και αυτά τα «άλλα» (που δεν είναι μόνον οι διεθνείς ειδήσεις) μας κάνουν να ενδιαφερόμαστε για τις εκλογές με διαφορετικό τρόπο από ό,τι τα περισσότερα κανάλια.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")