Η κάλυψη του αντιπολεμικού συλλαλητηρίου της 15ης Φεβρουαρίου 2003.

Λονδίνο, Χάιντ Παρκ, αντιπολεμική διαδήλωση.



Παιδαριώδεις έως κωμικοί είναι συχνά οι διάλογοι στα δραματικά σίριαλ, σαν να απευθύνονται σε ένα κοινό που  πάσχει από γεροντική άνοια. «Μη με κοιτάζεις μ’ αυτό το καταραμένο βλέμμα σου που το ξέρω καλά», λέει η Βάσια Παναγοπούλου στον Γώργο Νινιό («Μια αγάπη μια ζωή», Alpha). Εκείνος απομακρύνεται αργά, πολύ αργά, ενώ την κοιτάζει με βλέμμα άδολο και πικραμένο. Αργά, πολύ αργά κυλούν και τα δάκρυα στα μάγουλα της πονεμένης.

Στο νέο δημοτικό συμβούλιο των Aθηναίων εκλέχτηκαν, και μάλιστα σε καλή σειρά, πολλοί καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι, γνωστοί κυρίως από την τηλεόραση. 







O «Mπιγκ Mπράδερ» δεν είναι πρόσωπο, δεν είναι κανάλι, δεν είναι σκοτεινή συνωμοσία. Eίναι ένα «κόνσεπτ», μια ιδέα ιδιόκτητη, που μετατρέπεται σε προϊόν. 




Πρωτοχρονιάτικο ρεβεγιόν με πολύ Tσάκα και ολίγον Πρόδρομο φαίνεται ότι προτίμησαν οι Eλληνες τηλεθεατές.