Για την «Obamania» μάς είχε μιλήσει η απεσταλμένη του ΣΚΑΪ στο Σικάγο την εβδομάδα της «Σούπερ Τρίτης». Η Λίδα Μπόλα είχε τονίσει όχι μόνον την πλατιά συμμετοχή νέων ηλικιών στην προεκλογική εκστρατεία του γερουσιαστή του Ιλινόις, αλλά και τη διάχυτη πολιτικοποίηση της αμερικανικής κοινωνίας.

Οι αμερικανικές προκριματικές εκλογές προσελκύουν όλο και περισσότερο το ενδιαφέρον της ελληνικής, αλλά και της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης.

Ο Μπρένταν Μπέρνχαρντ, ανταποκριτής στο Παρίσι της εφημερίδας Νιου Γιορκ Σαν, έγραψε για τον τρόπο που τα μεγάλα διεθνή κανάλια καλύπτουν την κούρσα των προκριματικών, ασχολούμενα κυρίως με τους δύο υποψηφίους των Δημοκρατικών. Σύμφωνα με τον Μπέρνχαρντ, η Χίλαρι Κλίντον έχει ευρωπαϊκό «λουκ» («μια Αγκελα Μέρκελ με χολιγουντιανό λούστρο»), ενώ ο Μπαράκ Ομπάμα χαρακτηρίζεται «ένας ευλύγιστος και χαμογελαστός εκπρόσωπος της δίχως σύνορα παγκοσμιοποίησης».

Ενας δημοσιογράφος του βρετανικού Sky News παρατήρησε ότι το ενδιαφέρον των Ευρωπαίων για την προεκλογική εκστρατεία επικεντρώνεται στις διαφορές στην προσωπικότητα και όχι στην ιδεολογία των υποψηφίων και, κυρίως, στο γεγονός ότι, κατά πάσα πιθανότητα, σύντομα μια γυναίκα ή ένας μαύρος θα μπει θριαμβευτικά στον Λευκό Οίκο.

Το βρετανικό Sky News εκφράζει κυρίως την «ταμπλόιντ δημοσιογραφία», ενώ το BBC World (που στην Ελλάδα οι ειδήσεις του μεταδίδονται «λάιβ» κάθε πρωί στο BBC@ΣΚΑΪ) υπόσχεται κάλυψη σε βάθος. Στη γραμμή του BBC κινείται και το CNN International, παρατηρεί ο Μπέρνχαρντ, προσθέτοντας ότι το France 24 δίνει μεγαλύτερο βάρος στις πολιτικές διαφορές ανάμεσα στους υποψηφίους, ενώ φαίνεται να εντυπωσιάζεται από τον «λυρισμό» του Ομπάμα. Και το αγγλόφωνο «Αλ Τζαζίρα», γράφει ο Αμερικανός δημοσιογράφος, χαρακτηρίζει «ακροδεξιό» ό,τι κινείται δεξιότερα του γερουσιαστή Μακέιν.

Στην Ελλάδα, μέχρι στιγμής, είναι ελάχιστες οι ενημερωτικές εκπομπές που ανέλυσαν με πολιτικούς όρους τη σημαντική αυτή αναμέτρηση.Τα περισσότερα ελληνικά κανάλια έχουν ασχοληθεί κυρίως με τη «σκηνική παρουσία» της Χίλαρι και του Μπάρακ και λιγότερο με την πολιτική φυσιογνωμία τους, λες και η πορεία των ΗΠΑ προς τις εκλογές είναι ένα ριάλιτι με δύο «προτεινόμενους» και έναν μόνο νικητή.