12:22 π.μ.
Μονομαχία στο πράιμ τάιμ: Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής και Φατμαγκιούλ η Ταπεινή
«Λεφτά υπάρχουν», σκέφτεται ο τηλεθεατής βλέποντας τη «Φατμαγκιούλ». Mόνο που αυτά τα λεφτά δεν βρίσκονται στην Ελλάδα, αλλά στην Τουρκία και, για την ακρίβεια, στη νέα τουρκική σειρά που προβάλλεται καθημερινά στο Mega, την ώρα της πιο υψηλής τηλεθέασης. Και όχι μόνο λεφτά, αλλά και πανέμορφες παραλίες με σμαραγδένια νερά και γραφικά χωριά και όμορφα νεανικά πρόσωπα και πολυτελή ξενοδοχεία που δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουν από τα ελληνικά.
Το πρώτο επεισόδιο εκτυλίσσεται σε ένα παραθαλάσσιο χωριό κοντά στη Σμύρνη. Οι κάτοικοί του ήρθαν εδώ με την ανταλλαγή πληθυσμών κι έλαβαν κλήρο σε αντάλλαγμα για την περιουσία που άφησαν στην Ελλάδα. (Η Ελλάδα δεν αναφέρεται, μόνο η Κρήτη.) Αυτή τη γη, που αξίζει χρυσάφι, την έχουν βάλει στο μάτι τα διαπλεκόμενα συμφέροντα πολιτικών και μεγαλοκατασκευαστών. Ο νόμος προστατεύει τους ντόπιους (που τα γαϊδούρια τους ενοχλούν τους τουρίστες), όμως οι επιχειρηματίες είναι αποφασισμένοι να χτίσουν «οικολογικά ξενοδοχεία», όπως τα χαρακτηρίζουν, σε μια παραδεισένια περιοχή.
Ο «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής» στον ΑΝΤ1 και, απέναντι, η «Φατμαγκιούλ η Ταπεινή», μια χαριτωμένη ορφανή κοπελίτσα, αρραβωνιασμένη με έναν τίμιο ψαρά. Η Φατμαγκιούλ πήζει τυρί, βόσκει πρόβατα, φορά παλιομοδίτικα κομπινεζόν και χειροποίητο υφαντό νυχτικό (το οποίο θα μπορούσε να σταθεί στη βιτρίνα της πιο ακριβής μπουτίκ στον κόσμο). Αν δεν χρησιμοποιούσε κινητό, θα νομίζαμε ότι ζει στην Ελλάδα της εποχής της «Μανταλένας». Ομως η αγνή χωριατοπούλα είναι άτυχη, αφού διασταυρώνεται με μια παρέα κακομαθημένα πλουσιόπαιδα, μεθυσμένα και μαστουρωμένα, που τη βιάζουν ομαδικά... και η συνέχεια επί της οθόνης. Πολλές συγκρούσεις αναμένονται καθώς η Φατμαγκιούλ θα αγαπήσει τον βιαστή της ή μάλλον αυτόν που νομίζει βιαστή της...
Ισχυρές δόσεις λαϊφστάιλ, που θυμίζει την ελληνική δεκατία του ’90, είναι η αντίστιξη στο δάκρυ της ορφανής. Τζετ σκι, μπιτς βόλεϊ, μπιτς μπαρ, σκάφη, υδροπλάνα, κοστούμια γαλλικής ραφής, πισίνες, κοσμήματα μεγάλα σαν μελιτζάνες φλάσκες. Μεσόκοπες κυρίες που τυλίγονται με παρεό, θυμίζοντάς μας οικείες εικόνες από ελληνικές παραλίες, ενώ η δόλια η Φατμαγκιούλ δεν έχει ούτε δικό της δωμάτιο ούτε δικό της κρεβάτι, αλλά κοιμάται μαζί με τον μικρό ανιψιό της και συγκατοικεί με τον αδελφό της και τη στρίγγλα νύφη της.
Μια Τουρκάλα Σταχτοπούτα και η γη της Ιωνίας στην πιο γλυκιά καλοκαιρινή της ώρα. Εύκολα η σειρά αυτή, με τη μελωμένη της μουσική, μπορεί να κάνει κλικ στο συναίσθημα του τηλεθεατή που δεν θέλει πια να ακούει για ανεργία, κατασχέσεις σπιτιών, πολλαπλασιαστές, φόρους και δυστυχία. Οταν η πραγματικότητα μοιάζει με εφιάλτη, πολλοί επιθυμούν να δραπετεύσουν στον κόσμο του τηλεοπτικού παραμυθιού χωρίς να νοιάζoνται αν αυτό το παραμύθι είναι φτιαγμένο στο Χόλιγουντ, στη Βραζιλία, στην Τουρκία ή στην Ελλάδα. Φυγή να ’ναι και ό,τι να ’ναι.
H Eλλάδα της κρίσης δεν κάνει τον πόνο της τραγούδι, όπως τον έκανε σε παλιές σκληρές έως και αδυσώπητες εποχές. Ούτε γέλιο, ούτε χαμόγελο μπορεί να τον κάνει, μόνο μορφασμό. Η ευκολία με την οποία καταναλώνουμε τα τουρκικά τηλεοπτικά προϊόντα έχει σχέση με τη φτώχεια της εγχώριας παραγωγής, μια φτώχεια που δεν έχει μόνο οικονομική διάσταση. Και τη μεγαλύτερη ευθύνη φέρει η κρατική (και δυστυχώς όχι δημόσια) τηλεόραση που αρνείται, δεν θέλει (και όχι δεν μπορεί) να προσφέρει αξιοπρεπή ψυχαγωγία στα εκατομμύρια των συνδρομητών της.
(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ)
0 Responses to "Μελόδραμα και λαϊφστάιλ (17.2.13)"
Δημοσίευση σχολίου