Τα τηλεοπτικά ινδάλματα του χθες περνούν στα αζήτητα.


Κάποτε ο δρόμος προς τη διασημότητα περνούσε μέσα από τη σκηνή του θεάτρου ή την οθόνη του σινεμά, τη δισκογραφία, τα νυχτερινά κέντρα ή το γήπεδο του ποδοσφαίρου. Ηθοποιοί, τραγουδιστές, ποδοσφαιριστές ήταν τα λαϊκά ινδάλματα. Αργότερα τις πρώτες θέσεις στο στερέωμα των επωνύμων κατέλαβαν τα μοντέλα και οι τηλεπαρουσιαστές, όμως σήμερα ο δρόμος προς τη δόξα περνά και μέσα από την κατσαρόλα. Χάρη στις πολυάριθμες εκπομπές μαγειρικής, οι σεφ είναι τα χαϊδεμένα παιδιά της εποχής.

Ακολουθούν οι οικονομολόγοι, οι εργατολόγοι και οι φοροτεχνικοί, που προσκαλούνται κυρίως στις πρωινές ενημερωτικές εκπομπές. Αυτοί δεν μας παρουσιάζους δικές τους συνταγές, αλλά προσπαθούν να μας εξηγήσουν τις φορολογικές και οικονομικές συνταγές της κυβέρνησης: τι θα πληρώσουμε, τι μας περιμένει. Αν σταματήσουμε στην τύχη έναν περαστικό στο δρόμο και του ζητήσουμε να μας πει δυο-τρία ονόματα Ελλήνων ποιητών που βρίσκονται εν ζωή, μάλλον θα δυσκολευτεί να θυμηθεί έστω και ένα (και ας είμαστε η χώρα που οι μοναδικοί νομπελίστες της ήταν δύο ποιητές). Όμως σχεδόν όλοι γνωρίζουμε, π.χ., τους πανεπιστημιακούς Γιάννη Βαρουφάκη ή τον Σάββα Ρομπόλη.

Η διαφορά με το πρόσφατο παρελθόν είναι ότι σήμερα οι τηλεδιάσημοι δεν μιλούν για τον εαυτό τους και η τηλεόραση δεν ασχολείται με την προσωπική τους ζωή. Μιλούν για πράγματα που αφορούν τη ζωή όλων μας, το παρόν και το μέλλον μας. Επίσης οι περισσότεροι ειδικοί σε θέματα οικονομίας και εργασίας, έχουν μια επαγγελματική σταδιοδρομία εκτός τηλεόρασης, ενώ σε πολλές περιπτώσεις έχουν να επιδείξουν και πλούσιο συγγραφικό έργο. Η ιδιότητά τους είναι περιζήτητη και οι θεατές ενδιαφέρονται να ακούσουν το τι ξέρουν και το τι προβλέπουν αυτοί οι ειδικοί. Δεν είναι τηλεστάρ οι άνθρωποι -και φυσικά καλά κάνουν και δεν μιλούν μόνο στα πανεπιστημιακά αμφιθέατρα αλλά απευθύνονται στο πλατύ κοινό.

Πάλι καλά που τηλεδιάσημοι δεν είναι πια οι αστρολόγοι και τα μέντιουμ, που την προηγούμενη δεκαετία είχαν γνωρίσει ημέρες δόξας. Πάλι καλά που σπάνια βλέπουμε γάμους επωνύμων σε live μετάδοση, όπως έχει συμβεί, π.χ., με το γάμο του Αλέξη Κούγια ή της Ελένης Μενεγάκη. Πάλι καλά που έχουμε αρκετό καιρό να δούμε στην τηλεόραση σεισμολόγους ή επιδημιολόγους ή στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες. Η απουσία τους είναι σημάδι ότι ζούμε σε καιρό ειρήνης, δίχως μεγάλες διατροφικές κρίσεις ή περιβαλλοντικές και φυσικές καταστροφές -αν και στην ευρύτερη γειτονιά μας δεν είναι όλα τόσο ειρηνικά.

Ανησυχητική, όμως, είναι η επανεμφάνιση στο γυαλί δασολόγων και περιβαλλοντολόγων, που όμως δεν μιλούν για πυρκαγιές και για καμένα δάση, αλλά για ακρωτηριασμένα δέντρα και για τη νέου τύπου αιθαλομίχλη: μια τοξική συνέπεια της νέας φτώχειας... Ανησυχητικός είναι ο πολλαπλασιασμός των εμφανίσεων γιατρών από μη κυβερνητικές οργανώσεις οι οποίοι όμως δεν μας μιλούν για τις ανθρωπιστικές αποστολές τους στη Σομαλία, στο Ιράκ ή στην Αϊτή, αλλά για τους πάσχοντες εντός των συνόρων.

Γι’ αρκετές κατηγορίες επωνύμων, το προσδόκιμο τηλεοπτικής επιβίωσης συρρικνώνεται, ενώ αλλάζουν και τα πεδία της τηλεοπτικής δόξας ή της τηλεγενούς αναγνωρισιμότητας. Στα αζήτητα, π.χ., έχουν περάσει οι παίχτες και οι παρουσιαστές των ριάλιτι ή οι ειδικοί επί της Eurovision. Αλλους αγγίζει σήμερα το ραβδάκι της τηλεοπτικής νεράιδας ή μάλλον άλλους δείχνει το σκελετωμένο δάχτυλο της κρίσης.

(KAΘΗΜΕΡΙΝΗ, ένθετο "tv", 6-1-2013)




0 Responses to "Τηλεδιάσημοι του χθες και του σήμερα"

Δημοσίευση σχολίου