11:01 π.μ.
Τι προτιμάτε: "Ουζερί Τσιτσάνης" ή "Σουβλάκια Καλομοίρας ;"
«Ακόμα δεν τον είδαμε και Γιάννη τον εβγάλαμε»,
σύμφωνα με την παροιμιώδη φράση που η καταγωγή της αποδίδεται στον Κολοκοτρώνη,
αφού αυτόν ήθελε ο Αγγελάκης Νικηταράς για νονό του αγέννητου μωρού του. Σήμερα
το έμβρυο, που η γέννησή του «ακόμα δεν εγκρίθηκε και ανεπιθύμητη τη βγάλαμε»,
είναι το «Ουζερί Τσιτσάνης», μια σειρά της ΕΡΤ που θα βασίζεται στο ομότιτλο
μυθιστόρημα του Γιώργου Σκαμπαρδώνη και θα τη σκηνοθετήσει ο Μανούσος
Μανουσάκης.
Οι αντιρρήσεις ή τα ερωτήματα που εμφανίστηκαν στον
Τύπο και, ενδεχομένως, να φτάσουν μέχρι τη Βουλή, δεν αφορούν την επιλογή των
συντελεστών ή του θέματος, αλλά το κόστος της σειράς, το οποίο πιθανόν να
αγγίξει το 1,2 ή το 1,5 εκατ. ευρώ (για 12 ή 15 επεισόδια).
Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, ας σημειωθεί ότι το
κόστος κάθε επεισοδίου στο «Νησί» του Mega ήταν περίπου 150.000 ευρώ ανά
επεισόδιο. Εχει δικαίωμα η καταχρεωμένη Ελλάδα να μεγαλοπιαστεί και να αναλάβει
ένα τόσο δαπανηρό εγχείρημα;
Μπορούμε όμως να διατυπώσουμε και ένα άλλο ερώτημα:
έχει δικαίωμα και ανάγκη η Ελλάδα των νεόπτωχων και των ανέργων να απαιτεί από
την ΕΡΤ σύγχρονη ποιοτική ψυχαγωγία; Το μυθιστόρημα εκτυλίσσεται στη Θεσσαλονίκη,
στα χρόνια της Κατοχής, όταν ο Τσιτσάνης έγραψε μερικά από τα ωραιότερα
τραγούδια του, ενώ κεντρική θέση στο βιβλίο κατέχει η πολυπληθής εβραϊκή
κοινότητα της πόλης, που υπέφερε τα πάνδεινα από τους ναζί.
Πιστεύω ότι έχουμε ανάγκη «και» την τηλεοπτική μυθοπλασία,
αρκεί αυτή να είναι υψηλής -όσο γίνεται- πνοής. Αν ήμουν ομογενής, αν ζούσα
στον Καναδά ή την Αυστραλία, θα περίμενα με λαχτάρα μια τέτοια σειρά, όμως
ακόμα κι εδώ και τώρα στον τόπο μας, όπου πολλοί νιώθουν ξένοι, ανεπιθύμητοι
και περιττοί, μια καλή ελληνική παραγωγή θα ήταν μια ανάσα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι στο πεδίο του πολιτισμού δεν
υπάρχουν ανάγκες τρομερά επιτακτικές, όμως η πρακτική των διλημμάτων (π.χ., ή
Τσιτσάνης ή Ορχήστρα των Χρωμάτων) συχνά γίνεται άλλοθι για την απραξία.
Ας μην ξεχνάμε ότι η τηλεόραση παραμένει η πιο άμεση,
η πιο λαϊκή και επιδραστική μορφή ψυχαγωγίας.
Αντί για δύο ή τρεις μέτριες ελληνικές σειρές, ας προγραμματιστεί μία
(1) και καλή. Ας γίνει η απαραίτητη οικονομία, ας αναζητηθούν πρόσθετοι τρόποι
χρηματοδότησης (όπως μια μίνι σειρά ή τηλεταινία με εξαγωγικό προσανατολισμό
και στηριγμένη στο ίδιο υλικό). Εκτός και αν μας εκφράζει το δόγμα «από το
ολότελα καλή και η...», οπότε δεν μένει παρά να χορτάσουμε με τουρκικές
σαπουνόπερες, επαναλήψεις και αμερικανικά σίριαλ. Και αντί για «Ουζερί
Τσιτσάνης», ας γυριστούν η «Nεροτσουλήθρα Sakis» ή το «Ντίσκο Καρβέλας» ή τα
«Σουβλάκια Καλομοίρας».
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, «Εικονογράφημα»,
18/2/12)
0 Responses to "Ακόμα δεν εγκρίθηκε και... άρχισαν τα όργανα"
Δημοσίευση σχολίου