Για τη βράβευση της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Βέροιας


Στο χθεσινό σημείωμα, έγραφα ότι δυσκολευόμαστε να βρούμε ένα τόσο δα μη μελαγχολικό ειδησάκι. Διαψεύστηκα. Το ειδησάκι βρέθηκε και είχε την προβολή που του άξιζε. Αναφέρομαι στο βραβείο «Πρόσβαση στη Μάθηση» του Ιδρύματος Bill & Melinda Gates, ύψους ενός εκατομμυρίου δολαρίων, που απονεμήθηκε στη Δημόσια Κεντρική Βιβλιοθήκη της Βέροιας για το δημιουργικό έργο της. Να, λοιπόν, που μια μικρή πόλη απέκτησε το δικό της «Μillion Dollar Baby»!
Είδηση δεν είναι μόνο η διάκριση και το «είναι πολλά τα λεφτά, Αρη»: είδηση είναι το γεγονός ότι μια δημόσια βιβλιοθήκη φτάνει στην τηλεόραση –γιατί, εδώ και χρόνια, σε εφημερίδες και περιοδικά, γράφονται πολλά για τις γνωστές άγνωστες δημόσιες βιβλιοθήκες της περιφέρειας, ανάμεσά τους και αυτήν της Βέροιας.
Ενα εκτεταμένο ρεπορτάζ για την ιστορία και τη λειτουργία αυτής της βιβλιοθήκης προβλήθηκε χθες στο «ΣΚΑΪ on line». Παδιά, βιβλία, υπολογιστές, φωτεινά χρώματα. «Να που υπάρχουν και καλά νέα», είπε με ανακούφιση η Εύα Αντωνοπούλου,που παρουσιάζει αυτή την πρωινή ενημερωτική εκπομπή μαζί με τον Γιώργο Ψάλτη.
Ακόμα πιο καλό νέο θα ήταν το να φιλοξενούνταν πιο συχνά στην τηλεόραση ειδήσεις για τις δραστηριότητες φορέων και ανθρώπων που δεν ανήκουν στην κατηγορία των «επωνύμων», που εκδίδουν περιοδικά, ανεβάζουν θεατρικές παραστάσεις, οργανώνουν συναυλίες και λαϊκά γλέντια, στήνουν εξαιρετικές χορωδίες και σχολικές βιβλιοθήκες, χωρίς να είναι τρωκτικά του Δημοσίου, χωρίς να περιμένουν επιδοτήσεις.
Στο νου μου ήρθε το «Κυκλάμινο» από τα «Λιανοτράγουδα» των Γιάννη Ρίτσου και Μίκη Θεοδωράκη, εκείνο το αγριολούλουδο που φυτρώνει «στου βράχου τη σχισμάδα» και βρίσκει χρώματα κι ανθεί και μίσχο και σαλεύει. Βράχος, τραχύς και άνυδρος, δεν είναι η εποχή της κρίσης για την καλλιτεχνική και πνευματική δημιουργία;
Ο πολιτισμός δεν χρειάζεται μόνο ταλέντα και καλές προθέσεις, αλλά και χρήματα. Για παράδειγμα, η πολύ καλή παράσταση «Τα μαγικά μαξιλάρια», που στηρίζεται σε ένα παραμύθι του Ευγένιου Τριβιζά και ανέβηκε φέτος από την Παιδική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, περιόδευσε φέτος  το καλοκαίρι σε πολύ λίγες πόλεις και δήμους (περίπου δέκα) λόγω περικοπών, αφού οι ηθοποιοί και οι άλλοι εργαζόμενοι θα πρέπει να πληρώνονται εκτός έδρας. Πώς όμως να μην κυριαρχεί ο τηλεοπτικός πολιτισμός όταν εκατοντάδες χιλιάδες παιδιά δεν έχουν τη δυνατότητα να γνωρίσουν το καλό θέατρο, όταν αναγκαστικά χορταίνουν πότε με τον «Λάκη τον γλυκούλη» και πότε με το «X-Factor»;
Η λέξη «όραμα» έχει χαθεί από τις εξαγγελίες των κυβερνώντων. Τη θέση της έχει πάρει η λέξη «σωτηρία». Ομως ακόμα και τη σωτηρία δεν τη φέρνουν οι τεχνοκράτες της τρόικας, οι ξένοι σύμβουλοι και οι αδίστακτοι φοροσυλλέκτες. Χρειάζεται ένας λαός σε εγρήγορση, με υψηλή κοινωνική και πολιτική συνείδηση, που δεν ζει μόνο για το σήμερα, που δεν ζει μόνο για να επιβιώνει.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, «Εικονογράφημα»)


0 Responses to "«...στoυ βράχου τη σχισμάδα» (19-8-2010)"

Δημοσίευση σχολίου