Από τις 25 έως και σήμερα, 27 Σεπτέμβρη, ζούμε τις «Ευρωπαϊκές Ημέρες Πολιτιστικής Κληρονομιάς», ένα τριήμερο με πολύμορφες εορταστικές εκδηλώσεις στα μουσεία όλης της χώρας οι οποίες αναδεικνύουν τις κοινές πολιτιστικές μας ρίζες.
            «Μάγοι, ξόρκια, φυλαχτά. Η μαγεία στον αρχαίο και τον χριστιανικό κόσμο», είναι ο τίτλος του φετινού τριημέρου. Εύστοχη επιλογή. Με τη δαμόκλειο σπάθη της ύφεσης και της ανεργίας πάνω από τα κεφάλια μας, μόνο τα μάγια μπορούν να μας σώσουν. Ποιος ξέρει, ένα προσκύνημα σε κάποιο μοναστήρι μάς βοηθήσει να δούμε στον ύπνο μας τον πρώτο αριθμό του ΛΟΤΤΟ. Οι πρόσφατα απολυμένοι μπορούν να παίξουν τα χρήματα της αποζημίωσής τους σε κάποιο ελληνικό καζίνο και να δούμε άσπρη μέρα.
            Από εκδηλώσεις, θεσμούς κι επετείους πάμε καλά. Αλλά και από θεματικές ενότητες πάμε καλά. Π.χ., στο πρώτο ντιμπέιτ μεταξύ των «έξι», το προκαθορισμένο περιεχόμενο της τρίτης ενότητας ήταν «Παιδεία – Τεχνολογία – Πολιτισμός». Ωστόσο, κανένας δημοσιογράφος δεν έκανε καμία σχετική ερώτηση και κανένας πολιτικός αρχηγός δεν μας ανέπτυξε το όραμά του για τον πολιτισμό, ενώ το ίδιο συνέβη και στο ντιμπέιτ των «δύο».
            Τι να τον κάνουμε τον πολιτισμό όταν έχουμε τόσους μοντέρνους μάγους, ξόρκια και φυλαχτά; Τι να τον κάνουν τα κόμματα τον πολιτισμό, όταν έχουν ενσωματώσει τον πολιτισμό στα ψηφοδέλτιά τους; (Και δεν εννοώ τα κόμματα της Αριστεράς, έναν πολιτικό χώρο στον οποίο πολλοί καλλιτέχνες έδιναν και δίνουν το παρών και πολλοί το έχουν πληρώσει ακριβά.)
            Στις προεκλογικές περιόδους, οι “άνθρωποι του πνεύματος” είναι περιζήτητοι στα ψηφοδέλτια σαν ψηφοσυλλέκτες, σαν ψηφοκράχτες. Ωστόσο, η “πνευματικότητα” είναι απούσα, ενώ η ζήτηση για λαμπερά ονόματα - υποχωρεί κατακόρυφα την επαύριο των εκλογών.
            Όμως η πνευματικότητα δεν ταυτίζεται με τη μεταρσίωση, τη φυγή από τα γήινα, τα υλικά. Ο πολιτισμός –με την ευγενική, τη μη αγοραία έννοια του όρου- είναι μια λαϊκή ανάγκη εξίσου επιτακτική με την ανάγκη για στέγαση ή για ασφαλή και γρήγορα δημόσια μέσα μεταφοράς. Εκτός από τον “άρτο και θεάματα”, υπάρχει και το “ψωμί και τριαντάφυλλα”, μόνο που τα κατεστημένα κόμματα προτιμούν να μας θαμπώνουν με τηλεοπτικούς μάγους, ξόρκια και φυλαχτά.

(ΠΡΙΝ, “Το τέλος της αγοράς”).             

0 Responses to "Μάγοι, ξόρκια, φυλαχτά (13-9-09)"

Δημοσίευση σχολίου