Στη
δεκαετία του ’90, η Ελλάδα ανακάλυπτε τις λατινοαμερικανικές σαπουνόπερες, όμως
σήμερα η μόδα αυτή έχει περάσει, γεγονός που δεν μας προξενεί ιδιαίτερη θλίψη
μια που οι περισσότερες από αυτές τις «τηλενοβέλες» ήταν για τα μπάζα.
Ομως
την τελευταία διετία μια νέα τάση έχει αρχίσει να επιβάλλεται στην εγχώρια
τηλεοπτική μυθοπλασία: η εισαγωγή και η ελληνοποίηση επιτυχημένων ξένων σειρών.
Οι δύο πρώτες στην τηλεθέαση εβδομαδιαίες κωμικές σειρές της προηγούμενης σεζόν
(«Ευτυχισμένοι μαζί» και «Λατρεμένοι μου γείτονες» - και οι δύο στο Mega)
στηρίζονται σε ισπανικά πρότυπα. Προπομπός αυτής της τάσης ήταν η «Μαρία η
άσχημη», που άρχισε να προβάλλεται τη σεζόν 2006 - 2007. Η προέλευση της Μαρίας
χάνεται στα βάθη όχι των αιώνων, αλλά των ηπείρων. Το ασχημόπαπο που γίνεται
κύκνος έλαμψε αρχικά στην Κολομβία, ύστερα στο Μεξικό (η μεξικάνικη εκδοχή
προβλήθηκε χωρίς ιδιαίτερη απήχηση στον Alpha) και το φθινόπωρο του 2006
μεταφυτεύτηκε με επιτυχία στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οπως έχουμε επισημάνει, η
βορειοαμερικανική εκδοχή της, που προβάλλεται καθημερινά στον ΑΝΤ1, είναι μια
χαριτωμένη κομεντί, που βλέπεται ευχάριστα μολονότι ξέρουμε ποιο θα είναι το
χάπι εντ.
Στην
επόμενη σεζόν, τέσσερις - πέντε ελληνικές σειρές θα είναι ισπανικής καταγωγής.
Σε κάθε περίπτωση, το σενάριο διασκευάζεται και δεν μεταφράζεται στα ελληνικά.
Η ελληνική παραγωγή έχει περιθώρια ελευθερίας και το αποτέλεσμα μπορεί να είναι
δημιουργικό και ενδιαφέρον, όπως είχε συμβεί παλαιότερα με το «Σ’ αγαπώ, μ’
αγαπάς» με τη Δήμητρα Παπαδοπούλου και τον Θοδωρή Αθερίδη (Mega).
Μια
εξαιρετική βρετανική σειρά, το «Τhe Office» (έχει προβληθεί από τον ΣΚΑΪ),
διασκευάστηκε με μεγάλη επιτυχία στις ΗΠΑ, και τώρα, μετά τη γαλλική, την
καναδική και τη χιλιάνικη διασκευή του, ετοιμάζεται η ρωσική εκδοχή του. Ομως
το «The Office» δεν είναι μια οικογενειακή κωμωδιούλα της σειράς, αλλά ένα
υποδειγματικά μοντέρνο και ταυτόχρονα λιτό σίριαλ, που απεικονίζει με χιούμορ
τις σύγχρονες εργασιακές σχέσεις, ενώ οι χαρακτήρες του είναι πρόκληση για κάθε
ηθοποιό και σεναριογράφο. Είναι οι «Μοντέρνοι καιροί» σε περιβάλλον γραφείου
–έστω και χωρίς την ιδιοφυΐα του Τσάπλιν. Δεν είναι υπερβολικό το να μιλήσουμε
για μια παγκόσμια τάση που φαίνεται να ριζώνει και στην Ελλάδα – και αυτό δεν
είναι κατ’ ανάγκη αρνητικό. Η μεταφύτευση είναι θεμιτή, αρκεί να συντελείται με
φαντασία, τόλμη και επαγγελματισμό.
Η παγκοσμιοποίηση της
ψυχαγωγίας έχει τις ευκόλως εννοούμενες αρνητικές πλευρές της (βλ. «Big
Brother»), αλλά και κάποιες θετικές. Είναι εντυπωσιακή η ταχύτητα με την οποία
μια «εμπορική» ιδέα εφαρμόζεται σε πολλές χώρες... μακάρι όμως να συνέβαινε
κάτι τέτοιο και με τις ανανεωτικές ιδέες. Ωστόσο, κινητήρια δύναμη στις
περισσότερες περιπτώσεις φαίνεται να είναι το εύκολο, το σίγουρο κέρδος και όχι
η καλλιτεχνική φιλοδοξία.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, "Εικονογράφημα")
0 Responses to "Ισπανική η συνταγή, ελληνικά τα υλικά στα σίριαλ (9-8-08)"
Δημοσίευση σχολίου