10:27 μ.μ.
«Mεγάλη
γιορτή της τηλεόρασης», χαρακτήρισαν κάποιοι την τελετή απονομής των βραβείων
«Πρόσωπα 2008», που μεταδόθηκε απευθείας από τον Star. Μεγάλη ως προς τη
διάρκεια (σχεδόν πέντε ώρες!), ως προς το πλήθος των βραβευμένων και των
«απονεμητών», καθώς και των «επώνυμων» καλεσμένων, ενώ μεγάλος ήταν και ο κόπος
των διοργανωτών της βραδιάς και των ανθρώπων του «TV Eθνος» που καθιέρωσαν τον
θεσμό.
Η
βραδιά είχε επισημότητα -εξάλλου, απονεμητές ήταν και δύο υπουργοί της κυβέρνησης
(Ντόρα Μπακογιάννη και Αρης Σπηλιωτόπουλος), καθώς και ο Γιάννης Ραγκούσης,
στέλεχος του ΠΑΣΟΚ- αλλά δεν ήταν και χολιγουντιανών προδιαγραφών. Μακριές
τουαλέτες φόρεσαν πολλές κυρίες, οι περισσότεροι κύριοι φορούσαν κοστούμια,
αλλά όχι σμόκιν, αφήστε που εδώ είναι αποδεκτό και το αθλητικό παπούτσι (το
ακριβό, εννοείται) και η απουσία γραβάτας, ενώ δεν νομίζω ότι ήταν πολλοί αυτοί
που πήγαν ώς εκεί με λιμουζίνα. Δίχως κόκκινο χαλί, λοιπόν, πιο χαλαρά από ό,τι
στις βραδιές των Οσκαρ, αλλά και πιο φλύαρα, πιο ξεχειλωμένα, πιο
αισθηματολογικά.
Αξιοι
ήταν οι περισσότεροι από τους ανθρώπους που βραβεύτηκαν, παρ’ όλο που πολλοί
μπορεί να έχουμε τις αντιρρήσεις ή τις ιδιαίτερες προτιμήσεις μας. Π.χ., το
«Μπουκιά και συχώριο» (Mega) με τον Ηλία Μαμαλάκη πήρε το βραβείο της καλύτερης
πολιτιστικής εκπομπής. Το φαγητό, όπως και η μόδα είναι σημαντικό στοιχείο του
πολιτισμού ενός λαού, όμως υπάρχουν και άλλα, πιο καθοριστικά. Μια γλυκύτατη
εκπομπή μαγειρικής είναι το «Μπουκιά και συχώριο», όμως εδώ οι τηλεκαλόγεροι
βαφτίζουν το κρέας ψάρι για να ξεχάσουμε ότι τα περισσότερα ιδιωτικά κανάλια
θεωρούν τις τέχνες, τα γράμματα, όπως και την κίνηση των ιδεών και την
επιστήμη, νηστήσιμα είδη που δεν έχουν θέση στο συνήθως χαζοχαρούμενο,
ψευτογιορταστικό τηλεοπτικό τραπέζι.
Συχνά
από τον τρόπο που οι βραβευμένοι παραλάβαιναν το αγαλματάκι τους, ξεχώριζε
κανείς ποιοι ήταν οι αληθινοί καλλιτέχνες ή οι σεμνοί επαγγελματίες και ποιοι
τα κύμβαλα τα αλαλάζοντα της λαμπερής (και όχι της ελεεινής) μορφής.
«Καλοί
μου άνθρωποι», προσφώνησε το κοινό ο Θανάσης Βέγγος -κι εδώ η συγκίνηση δεν
ήταν κάλπικη- όμως κάποιοι έμοιαζαν να λένε στους τηλεθεατές «πελάτες μου!» ή
μάλλον «πελατολόγιό μου», σας ευχαριστώ που με προτιμάτε, που με ακολουθείτε,
που σας αρέσω.
Το
μοναδικό χάπενινγκ της βραδιάς το χρωστάμε στον Αποστόλη της βραβευμένης
«Ελληνοφρένειας» (ΣΚΑΪ) που παρέλαβε το τρόπαιο μασκαρεμένος υστερικός τσολιάς
και καταχειροκροτούμενος.
Ευγενική
και άνετη, αλλά και κάπου κάπου βαρετή, στον ρόλο της παρουσιάστριας ήταν η
Χριστίνα Λαμπίρη, ενώ εμφανές ήταν το άγχος κάποιων από τους διαδοχικούς
συμπαρουσιαστές της να φανούν πνευματώδεις και χαριτωμένοι.
Εχουν ανάγκη οι
τηλεθεατές από τέτοιου είδους εκδηλώσεις; Δεν το πολυπιστεύω, όμως σίγουρα η
εγχώρια τηλεοπτική βιομηχανία τις έχει ανάγκη, όπως τις έχουν ανάγκη όχι μόνον
οι καριερίστες και οι ματαιόδοξοι, αλλά κι εκείνοι οι λίγοι επαγγελματίες του
κλάδου, καλλιτέχνες και δημοσιογράφοι, που επιχειρούν «τη σάρκα, το αίμα να
βάλουν σε σχήμα οθόνης γυάλινης μεγάλο». Και αυτοί οι λίγοι δεν βρίσκονται μόνο
στων νικητών τις τάξεις.
(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ,
“Εικονογράφημα”)
0 Responses to "Τηλεοπτικά βραβεία (2-7-08)"
Δημοσίευση σχολίου