Στα μισά του βιβλίου, που εκδόθηκε πρόσφατα από τα Ελληνικά Γράμματα, ο Μήτσος Αλεξανδρόπουλος, εξηγώντας το γιατί κάθισε και το έγραψε, λέει: «Σ’ αυτόν τον ποιητή, στους στίχους τους και τα πεζά κείμενα, έχουμε φυλαγμένο σε μία από τις γνησιότερες διατυπώσεις το πνεύμα της εποχής, τα όνειρα και τις επιδιώξεις που είχαν ηλεκτρίσει εκατομμύρια ανθρώπους, όχι στη Ρωσία μόνο».


Μεγάλη εποχή από άποψη πνευματικών μεγεθών δεν ήταν, εξηγεί πίτεραρα ο Μ. Αλεξανδρόπουλος. «Η μεγάλη εποχή των Ρώσων είχε προηγηθεί. Ακριβώς εκείνη φεύγοντας άφησε πίσω της τις προϋποθέσεις για να ωριμάσει και να ξεσπάσει μια τέτοια τρέλα».

Το βιβλίο του Μ. Αλεξανδρόπουλου είναι γοητευτικό και πρωτότυπο. Δεν ακολουθεί τα χνάρια της τυπικής βιογραφίας ούτε της συμβατικής φιλολογικής ανάλυσης. Είναι προϊόν μόχθου και στοχασμού, που ωστόσο δεν φτάνει στον αναγνώστη με τη μορφή αγγαρείας, αλλά με σεμνό άρωμα σοφίας και με νεανική δροσιά. Η πορεία του Μαγιακόφσκι παρουσιάζεται παράλληλα με εκείνη της σύγχρονής του καλλιτεχνικής πρωτοπορίας, παράλληλα με το μεγαλείο, αλλά και τις μικρότητες της επαναστατικής εποχής.

Ποιήματα και πεζά του Μαγιακόφσκι παρεμβάλλονται σε όλη την έκταση του βιβλίου (ο Μ. Αλεξανδρόπουλος είναι ίσως ο καλύτερος στην Ελλάδα γνώστης της ρωσικής γραμματείας). Μερικές φορές, κάποιοι στίχοι αποδίδονται και φωνητικά, όπως το «νας μπογκ μπεγκ», που θα πει «θεός το τρεχαλητό μας» -στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο ποιητής παίζει πινγκ πονγκ με τις λέξεις», παρατηρεί ο συγγραφέας.

«Στην επανάσταση ο Μαγιακόφκι πρέπει να πέρασε όπως από τη μυθολογία εισέρχεται κανείς στην ιστορία», γράφει ο Μ. Αλεξανδρόπουλος. Στο έργο το «οι πιο μεγαλόψυχες επιδιώξεις της επανάστασης τότε στη Ρωσία, πάνω στον ενθουσιασμό και στην αδιαλλαξία μιας κοσμογονικής ουτοπίας, βρήκανε τον ποιητικό τους θεματοφύλακα». Ο Μαγιακόφσκι παραμένει ποιητής της επανάστασης, όχι μόνο της ρωσική αλλά κι εκείνης που μπορεί να έρθει. Στο έργο του δεν υπάρχουν στάσεις αυταρέσκειας. «Φουτουριστές!» γράφει το 1923, «η προσφορά σας στην τέχνη είναι μεγάλη, μη θελήσετε όμως να ζήσετε με τους τόκους της χτεσινής σας επαναστατικότητας». Η μελέτη του Μ. Αλεξανδρόπουλου διαβάζεται απνευστί και μας υπόσχεται το καλύτερο καλοκαιρινό ταξίδι –και όχι μόνο στο μακρινό ρωσικό παρελθόν.

(ΠΡΙΝ, 30-7-2000)

0 Responses to "«Ο Μαγιακόφσκι, τα εύκολα και τα δύσκολα»"

Δημοσίευση σχολίου