Πού πάτε ξυπόλητοι στα προεκλογικά αγκάθια; Πώς είναι δυνατόν να κατεβαίνει κανείς στον εκλογικό στίβο χωρίς να μπορεί να χρησιμοποιήσει στις τηλεοπτικές και άλλες ομιλίες του μη ξύλινες λέξεις όπως «ήλεκτρο και πατσουλί»;

Πολλοί ήταν αυτοί που το 1989 προσπάθησαν να αποκτήσουν ένα μικρό κομμάτι μπετόν από τα ερείπια του Τείχους του Βερολίνου για να θυμούνται τη λήξη ενός κεφαλαίου της Ιστορίας. Σήμερα, πολλοί είναι πρόθυμοι να αγοράσουν ένα τούβλο από το τηλεοπτικό φαγάδικο όπου ένας εικονικός ήρωας, ο συμπαθητικός αρχιμαφιόζος Τόνι Σοπράνο, έτρωγε (για να μην πούμε χλαπάκιαζε) τα σάντουιτς και τις μπριζόλες του και, ταυτόχρονα, τακτοποιούσε τις μάλλον σκοτεινές υποθέσεις του.