Ένας Αμερικανός πεζοναύτης φορά την αραβική κελεμπία ("Ηomeland"). Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν σήμανε το τέλος του κατασκοπευτικού θρίλερ, αλλά σηματοδότησε τη μετάλλαξή του, προς ανακούφιση των φαν του είδους.

Δικαιολογημένα τα βραβεία Emmy, που δόθηκαν πριν από έξι ημέρες στο Λος Αντζελες, θεωρούνται το τηλεοπτικό ισοδύναμο των Οσκαρ. Λαμπρή η τελετή απονομής τους, υπέρλαμπρες οι τουαλέτες των σταρ στο κόκκινο χαλί, ζωηρό το ενδιαφέρον του σοβαρού και του «λάιτ» Τύπου, του αμερικανικού κοινού, καθώς και των παραγόντων της παγκόσμιας τηλεοπτικής αγοράς. Η οικονομική τους διάσταση είναι σημαντική και αυτονόητη, όμως δεν είναι διόλου αυτονόητο ότι μια σειρά που σαρώνει τα βραβεία θα «περπατήσει» και στην Ελλάδα.

Συχνά κάποιες βραβευμένες σειρές που έχουν προβληθεί σε ελεύθερα ελληνικά κανάλια (π.χ. «Mad Men», «Lost», «30 Rock», «Νοικοκυρές σε απόγνωση» κ.ά.) γίνονται δεκτές με χλιαρό ενδιαφέρον ή παγερή αδιαφορία από το ευρύ κοινό. Υπάρχει όμως ένας διευρυνόμενος κύκλος ενηλίκων και εφήβων, που επιλέγουν και παρακολουθούν με φανατισμό κάποιες αξιόλογες ξένες σειρές προτού αυτές φτάσουν στα ελεύθερα κανάλια (π.χ. το «Game of Thrones», που θα προβληθεί στον ΣΚΑΪ).

Ο βασιλεύς απέθανε, ζήτω ο βασιλεύς. Η πιο πολυσυζητημένη εξέλιξη στη φετινή απονομή ήταν η εκθρόνιση της σειράς «Μad Men», που την τελευταία τετραετία σάρωνε τα βραβεία, και ο θρίαμβος μιας πρωτοεμφανιζόμενης σειράς, του «Homeland» (συμπτωματικά, το πρώτο επεισόδιο προβάλλεται σήμερα στην τηλεόραση του ΟΤE). Την καλύτερη διαφήμιση στο «Ηοmeland» (αύριο αρχίζει ο δεύτερος κύκλος του στο συνδρομητικό Showtime, ιδιοκτησίας του CBS) την έχει κάνει ο Μπαράκ Ομπάμα, αφού σε ραδιοφωνική του συνέντευξη παραδέχτηκε ότι αυτή είναι η αγαπημένη του σειρά! Την προτίμησή του αυτή έχει επιβεβαιώσει με συνέντευξή της στο περιοδικό People η Μισέλ Ομπάμα, προσθέτοντας στη λίστα των επιλογών του προέδρου και το «Βοardwalk Empire», που θα προβληθεί στον ΣΚΑΪ. Αναρωτιέμαι αν οι Ελληνες πολιτικοί θα αποκάλυπταν δημόσια τις τηλεοπτικές προτιμήσεις τους. Μπα, οι δικοί μας δεν έχουν καιρό για σίριαλ, αφού η μόνη έγνοια τους είναι να σώσουν τη χώρα και γι’ αυτήν πασχίζουν. Κάποτε, όταν οι πολιτικοί έβγαιναν στα κανάλια μάς ψυχαγωγούσαν ακόμα και αν δεν ήταν αυτή η πρόθεσή τους, όμως σήμερα οι εμφανίσεις τους στο γυαλί μάλλον μας θλίβουν, τουλάχιστον στις περισσότερες περιπτώσεις.

Η βεντάλια των φετινών βραβείων και υποψηφιοτήτων για Emmy αντανακλά και τους συσχετισμούς στο εσωτερικό της τηλεοπτικής βιομηχανίας, ακόμα και την ανθεκτικότητα της μετριότητας. Ταυτόχρονα επιβεβαιώνει τον δυναμισμό και τις καλλιτεχνικές δυνατότητες της τηλεοπτικής μυθοπλασίας, που συχνά δεν υστερεί της κινηματογραφικής.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, «Εικονογράφημα», 29.9.2012)