Βαριεστημένο και αναμενόμενο ήταν το φινάλε της σειράς  "Η ζωή της άλλης"

Τα στερνά τιμούν τα πρώτα. Η λαϊκή αυτή ρήση δεν έχει εφαρμογή μόνο στην κοινωνική, αλλά και στην τηλεοπτική ζωή. Μια σειρά μυθοπλασίας ξεκινά με τους καλύτερους οιωνούς, αλλά ενώ θα μπορούσε να ολοκληρωθεί σε καμιά εικοσαριά επεισόδια, συχνά ξεχειλώνει, ξεχειλώνει… και διαρκεί και μία και δύο και τρεις σεζόν και τα επεισόδια φτάνουν τα 400. Αυτό συνέβη με τη «Ζωή της άλλης», τη δημοφιλή καθημερινή σειρά του Mega, που το φινάλε της προβλήθηκε την προηγούμενη εβδομάδα. Σε γενικές γραμμές, δύο ειδών είναι τα φινάλε των δραματικών σειρών: χάπι εντ ή ανατροπή (ή και τα δύο). Στη «Ζωή της άλλης» είχαμε χάπι εντ για τους «καλούς», αλλά μαύρο «εντ» για την Ξένια, το κακό μελαχρινό κορίτσι. Συνήθως στο τελευταίο επεισόδιο των δραματικών σειρών ο κεντρικός χαρακτήρας δολοφονείται ή αυτοκτονεί ή τρελαίνεται (αυτό έπαθε ο Γιάγκος Δράκος της φωσκολικής «Λάμψης»), όμως εδώ το κακό κορίτσι παθαίνει και τα δύο: και τρελαίνεται και αυτοκτονεί. Και δεν πέφτει στα μανιασμένα κύματα, αλλά στα μαύρα, ασορτί με την περούκα της, νερά της πισίνας, στην έπαυλη της γιαγιάς της (της Κάτιας Δανδουλάκη), η οποία όμως δεν ήταν αληθινή γιαγιά της.

Το καστανόξανθο καλό κορίτσι, η Ελπίδα, εκεί που ήταν ορφανό και καταφρονεμένο, βρίσκει και οικογένεια και γαμπρό, βρίσκει την ευτυχία στην αγκαλιά του Χάρη, του ταλαντούχου σεφ, που είναι η δεύτερη μεγάλη της αγάπη. Η πρώτη αγάπη της ήταν ο ιατρός Στέφανος, ο οποίος έχει δολοφονηθεί από το κακό κορίτσι. Αν το σενάριο το έγραφε ο Νίκος Φώσκολος, κάποιος τρόπος θα βρισκόταν ώστε ο Στέφανος να ξαναγυρίσει στη ζωή ή μάλλον στο σίριαλ.

Ανατροπή μάς έταζαν και ανατροπή δεν είδαμε, ή μάλλον η ανατροπή βρίσκεται αλλού. Στις παλιές ελληνικές ταινίες, αυτός που κέρδιζε το κορίτσι ήταν συνήθως ο γιατρός ή ο πολιτικός μηχανικός, όχι όμως ο μάγειρας, ένας ταπεινός βιοπαλαιστής. Σήμερα ένας «επώνυμος» μάγειρας θεωρείται περιζήτητος γαμπρός και όταν μάλιστα ο σεφ παρουσιάζει μια εκπομπή μαγειρικής στην τηλεόραση, όπως συμβαίνει με τον Χάρη, τότε αυτός είναι ο πρίγκιπας των μνηστήρων! Σε ένα σύγχρονο ριμέικ της θρυλικής «Θείας από το Σικάγο», η διάδοχος της Γεωργίας Βασιλειάδου δεν θα προτιμούσε για γαμπρό της ανιψιάς της τον βιομήχανο υφασμάτων (τον Ανδρέα Μπάρκουλη), αλλά τον σεφ, αφού όλοι γνωρίζουμε ότι η ελληνική υφαντουργία έχει μόνο παρελθόν, αλλά όχι μέλλον.

Βαριεστημένο και αναμενόμενο ήταν το φινάλε της «Ζωής της άλλης», καθώς ο τηλεοπτικός λαός λαχταρούσε να δει μια θεαματική σύγκρουση ανάμεσα στις δυνάμεις του Καλού και του Κακού και όχι απλώς το Κακό να κάνει μπουρμπουλήθρες στην πισίνα.

(ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, «Εικονογράφημα», 14/1/2012)

Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου BlogThis!Κοινοποίηση στο XΜοιραστείτε το στο FacebookΚοινοποίηση στο Pinterest

Posted In Εικονογράφημα, Σίριαλ ελληνικά | 0 comments | edit