Με αφορμή το δραματικό περιστατικό στο λύκειο της Αμαρύνθου, η τηλεδημοσιογραφία του εντυπωσιασμού, του κανιβαλισμού και της τρομοκράτησης του κοινού έγραψε νέες σελίδες ντροπής.
Ας ξεχάσουμε τις «ροζ γκαρσονιέρες» και τα «ροζ μοναστήρια», που κάποτε δέσποζαν στα δελτία ειδήσεων ορισμένων καναλιών. Τώρα το τηλεοπτικό θέμα της ημέρας είναι το «σεξ στα σχολεία» και, κατά προτίμηση, το ομαδικό και βιντεοσκοπημένο σεξ μεταξύ μαθητών. Αρκετά ιδιωτικά κανάλια επιδίδονται σ’ έναν αγώνα δρόμου για το ποιο θα περιγράψει τα μαθητικά όργια με τις πιο γαργαλιστικές λεπτομέρειες ή θα δείξει τις πιο αισθησιακές, έστω και θολές, εικόνες από σχολικές τουαλέτες που, σύμφωνα με μια γλαφυρή τηλεοπτική περιγραφή, έχουν μετατραπεί σε «πορνογραφικά στούντιο».
Με ηδονική βραδύτητα, κάποια κανάλια παρουσίασαν λέξη προς λέξη τα πιο «καυτά» αποσπάσματα από την κατάθεση της 16χρονης μαθήτριας και την απολογία ενός από τα τέσσερα αγόρια. Και προπαντός αμεροληψία και ίσες αποστάσεις, καθώς τα κανάλια δίνουν ίσο χρόνο στα δύο «στρατόπεδα»! Τίτλοι όπως «Μου φέρθηκαν σαν κτήνη» ή «Εκλαιγα, τσίριζα» εναλλάσσονται με την αντίθετη εκδοχή, όπως «Κάναμε έρωτα με προφυλακτικό» ή «Καυχιόταν ότι είχε κάνει σεξ με πολλούς άντρες». Η κιτρινορόζ δημοσιογραφία συνδυάζεται με μια σάλτσα ανέξοδου και εύκολου αντιρατσισμού, με συνθηματολογικές καταδίκες της ξενοφοβίας και με στομφώδεις επαναλήψεις του αυτονόητου (π.χ., ότι αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στην Εύβοια). Ανήλικοι μαθητές, με την πλάτη γυρισμένη προς την κάμερα, ανακρίνονται από δημοσιογράφους, ενώ στο ακριανό παράθυρο περιμένει ένας υφυπουργός. Μητέρες με γυρισμένη πλάτη ενοχοποιούν τη 16χρονη, ενώ η μητέρα του κοριτσιού «μιλάει και ξεσπάει» από κανάλι σε κανάλι.
Ο σοκαρισμένος τηλεθεατής αναγκάζεται να υποθέσει ότι η αλήθεια βρίσκεται... κάπου στη μέση. Δηλαδή ότι οι φερόμενοι ως βιαστές δεν ήταν τέσσερις αλλά δύο. Οτι κατά το ήμισυ του χρόνου η κοπέλα «ήθελε» και κατά το άλλο ήμισυ «δεν ήθελε».
Το δίλημμα δεν είναι η αποσιώπηση ή οι ειδήσεις της τσόντας, αλλά η προσέγγιση της αλήθειας χωρίς κραυγές, χωρίς την καπηλεία της οδύνης των ενηλίκων και της αποκοτιάς των εφήβων, μιας αποκοτιάς που εύκολα μετατρέπεται σε κυνισμό και κτηνωδία. Η σχολική τηλε-λαγνεία περιφρονεί όλους τους μαθητές, είτε αυτοί κάνουν κατάληψη είτε όχι, είτε είναι Ελληνες είτε αλλοδαποί, συκοφαντεί έμμεσα τους καθηγητές, τρομοκρατεί τους γονείς και παρουσιάζει τα σχολεία όχι σαν χώρους μάθησης αλλά σαν φυτώρια εγκληματιών, εμπρηστών, βιαστών και χασισέμπορων. Το «sex, drugs & rock’n roll» μετατρέπεται σε «βιασμός, ναρκωτικά και μολότοφ», μόνο που αυτός ο μαύρος μύθος απέχει πολύ από την πραγματικότητα. |
0 Responses to "Εφηβοι βορά των καναλιών (2/11/06"
Δημοσίευση σχολίου