«Πο πο, βρε Καραγκιόζη, τι πείνα είναι τούτη η σημερινή;»
«Εσύ Χατζηαβάτη, την έχεις σημερινή, τι να πω εγώ που την έχω αρχαία;»



Τα τηλεοπτικά ινδάλματα του χθες περνούν στα αζήτητα.




«Μη σιδερώνετε, απλώς διπλώνετε τα ρούχα» μας συμβουλεύει ένα ραδιοφωνικό σποτάκι μιας ενημερωτικής εκστρατείας για την εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας.



«Πώς αισθάνεται κανείς όταν είναι ο πιο μισητός άνθρωπος στην Ελλάδα;» 



Στον πασίγνωστο μύθο του Αισώπου με τον τζίτζικα και το μέρμηγκα κατέφυγε ο υπουργός Οικονομικών. Από το βήμα της Βουλής, ο Γιάννης Στουρνάρας προειδοποίησε ότι το 2013 θα είναι μια δύσκολη χρονιά και έκανε τη βαθυστόχαστη πρόβλεψη ότι «ή θ’ αποδειχθεί ότι θα τα καταφέρουμε είτε ότι δεν θα τα καταφέρουμε», θυμίζοντάς μας τη Γεωργία Βασιλειάδου στην Κυρά μας τη μαμμή όταν προέβλεπε με κομπογιαννίτικη ακρίβεια το φύλο του μωρού. Επίσης, πρόσθεσε ότι «για πολλά χρόνια ήμασταν τζίτζικες, όμως τώρα γινόμαστε μέρμηγκες».



«Είναι εξωφρενικό και προσβλητικό το να ζητάμε από τους φτωχούς να κάνουν οικονομία. Είναι σαν να λέμε σε έναν πεινασμένο να τρώει λιγότερο», έγραφε ο Οσκαρ Ουάιλντ που, αν ζούσε σήμερα, ίσως να έλεγε ότι είναι ανήθικο το να ζητάμε από τους φτωχούς συνταξιούχους να κάνουν οικονομία - τουλάχιστον τις μέρες των γιορτών.




Αντί γι’ αντίο, ένας στίχος θα ταίριαζε στον Άλκη Αλκαίο που πέθανε πριν λίγες μέρες στα 63 του χρόνια: «πιάνουν στη γη μας λίγο τόπο τα πολύτιμα» (Δ.Ι. Αντωνίου, «Κακοί έμποροι»).