H Ανεργίτσα και ο Πειναλέων επανέρχονται, αλλά δίχως κουρέλια.

Η Ανεργίτσα και ο Πειναλέων, οι πασίγνωστοι χαρακτήρες του Μποστ, είναι δύο ρακένδυτα παιδιά, απαράμιλλα  σύμβολα της μεταπολεμικής φτώχειας. Στην εποχή της «δυνατής Ελλάδας» του Σημίτη, πολλοί μιλούσαν για δύο Ελλάδες: την Ελλάδα της μιζέριας και την Ελλάδα της ανάπτυξης και του εκσυγχρονισμού και θεωρούσαν ότι η Μαμά Ελλάς του Μποστ ανήκει οριστικά στο παρελθόν.

Σήμερα η Ανεργίτσα και ο Πειναλέων επανέρχονται, αλλά δίχως κουρέλια. Φοράνε ρούχα δίχως μπαλώματα, ίσως από δεύτερο χέρι ή αγορασμένα στα κινέζικα. Κρατάνε κινητό, έστω και δίχως μονάδες, έχουν μια φτηνή ταμπλέτα, φωτογραφίζονται και φωτογραφίζούν αδιάκοπα, ενώ δεν μπορούν –και δε θέλουν– να πάνε στο σινεμά της γειτονιάς τους (αφήστε που δεν υπάρχει πια σινεμά). Στο σπίτι τους δεν μπαίνει εφημερίδα, παρόλο που οι γονείς τους ξέρουν περισσότερα γράμματα απ’ ό,τι ήξεραν στην Ελλάδα του ’60. Μερικές φορές, όταν μαζεύουν φίλους και «λάικ» στα σόσιαλ μίντια νιώθουν βασιλιάδες, όμως μετά την απομάκρυνσή τους από την οθόνη, το βασίλειό τους σβήνει από το χάρτη.

Η Ανεργίτσα και ο Πειναλέων έδωσαν πανελλήνιες εξετάσεις. Αν περάσουν, θα σπουδάσουν με χίλια οικονομικά ζόρια ενώ όταν αποφοιτήσουν, δε θα ονειρεύονται μια θέση στο δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα, αλλά μια δουλειά στο εξωτερικό. Όπου να ’ναι: Σαουδική Αραβία, Ντουμπάι, Βουλγαρία. Ξέρουν ότι αν μείνουν στην Ελλάδα θα είναι άνεργοι και ότι αυτό που θα ζουν δε θα ’ναι ζωή, αλλά ζωούλα, ξεφτίδι και ομοίωμα ζωής. Βλέπουν το δάσκαλο να έχει γίνει δασκαλάκος. Βλέπουν το γιατρό να έχει γίνει γιατρουδάκι, τον υπάλληλο να έχει γίνει υπαλληλάκος. Βλέπει τους άλλοτε περήφανους χαλυβουργούς να απολύονται πενήντα-πενήντα και τα δικαστήρια να χειροκροτούν. Βλέπουν τους άλλοτε «τυχερούς» εργαζόμενους της ΕΡΤ να μαχαιρώνονται από μπράβους της ΝΕΡΙΤ. Βλέπουν ότι μια Ελληνίδα μπορεί να γίνει πρωτοσέλιδο στους Νιου Γιορκ Τάιμς μόνο αν είναι καθαρίστρια και την ξυλοκοπήσουν οι αστυνομικοί των ΜΑΤ και ξέρουν ότι κτήνη και όχι κτηνάκια είναι αυτοί που μας κυβερνούν και μας ορίζουν.

Η Ανεργίτσα και ο Πειναλέων ξέρουν ότι εκτός από τη χαμοζωούλα υπάρχει και η ζωή... και ας μην έχουν ακόμα βρει τον τρόπο να τη διεκδικήσουν. 

(ΠΡΙΝ, "Το τέλος της αγοράς", 16.6.2014)