10:27 π.μ.
Εκτός σχήματος βρέθηκε οικειοθελώς η Δέσποινα Βανδή. Εκτός του μουσικού σχήματος στο οποίο θα συμμετείχε αυτή τη σεζόν. Οι φιλοχρυσαυγίτες δηλώσεις του Νότη Σφακιανάκη ήταν η αιτία που η Δέσποινα αποφάσισε ότι αυτά που τη χωρίζουν από τον γνωστό τραγουδιστή είναι περισσότερα από όσα τους ενώνουν.
Το σχίσμα στους κόλπους του σχήματος φλόγισε τη λαϊκή φαντασία -και όχι μόνο την αντιφασιστική. Όμως ελάχιστα μας απασχόλησε ποια σχέση έχει το είδος του τραγουδιού που υπηρετούν και ο Νότης και η Δέσποινα όχι με την «καθαρή» ή την «υψηλή» τέχνη, αλλά έστω με τη μη αποβλακωτική ψυχαγωγία. Και οι δύο καλλιτέχνες, ανεξάρτητα από την καλλιέργεια και τις ευαισθησίες του καθενός, το ίδιο ευρύτερο «σχήμα» του αφασικού εμπορικού τραγουδιού εκπροσωπούν, ο πρώτος στην κουφιομάγκικη και η δεύτερη στην κουφιοπόπ εκδοχή του. Αυτά που ενώνουν τη Δέσποινα, τη Βίσση, τον Καρβέλα, τον Φοίβο, τον Νότη, τον Σάκη και άλλους είναι πιο ισχυρά και πιο πολλά από όσα τους χωρίζουν. Και από μια άποψη, ο καψουροπολιτισμός της Μεγάλης Πίστας δεν απελευθερώνει, αλλά αποβλακώνει και υποδουλώνει.
Η Βανδή δεν θα χαθεί. Ίσα ίσα κερδίζει σε κύρος. Αναρωτιέται όμως κανείς αν την ίδια πολυτέλεια του «αποσχηματισμού» έχουν και οι ανώνυμοι προλετάριοι του πολιτισμού, οι μουσικοί, οι τεχνικοί, οι ηλεκτρολόγοι, οι ηχολήπτες, οι σερβιτόροι, οι καθαρίστριες, όλοι εκείνοι που με τον δικό τους ιδρώτα χτίζονται οι Μεγάλες Πίστες. Γι’ αυτούς δεν ισχύει το «μες στη ζωή σχήματα ανοίγονται σωρό». Αν αυτοί οι αφανείς, οι μη επώνυμοι αμφισβητήσουν τις φιλοφασιστικές ή τις μνημονιακές επιλογές της εξουσίας ή των αφεντικών τους, είναι πολύ πιθανό να βρεθούν στο σχήμα της ανεργίας. Όμως μόνο αν όλοι αυτοί ξυπνήσουν μονομιάς, θα ‘ρθει ανάποδα ο ντουνιάς, όπως λέει και ο Νότης ή ο Βάρναλης αν προτιμάτε.
(H φωτογραφία είναι του Jonas Yip κι έχει τίτλο "Τhe path", το μονοπάτι.)
(H φωτογραφία είναι του Jonas Yip κι έχει τίτλο "Τhe path", το μονοπάτι.)
ΠΡΙΝ, “Το τέλος της αγοράς”, 1.12.2013
Υ.Γ. Το χάσμα που άφησε ο σεισμός (της αποχώρησης της Βανδή) «εγιόμισεν άνθη» , δηλ. το κενό που προκλήθηκε στο σχήμα το συμπλήρωσαν οι Goin’ Through.
Είναι αυτονόητο ότι δεν ισχύει το «πες μου πλάι σε ποιον τραγουδάς για να σου πω ποιος είσαι». Ούτε η άρνηση της Βανδή την καθιστά ηγερία της αντιφασιστικής τέχνης ούτε οι δηλώσεις του Νότη τον καθιστούν σύμβολο της χρυσαυγίτικης ψυχαγωγίας ούτε η προθυμία των G. T. να καλύψουν το κενό τούς καθιστά αυτόματα «ξεπουλημένους». Η επαγγελματική/ καλλιτεχνική συνύπαρξή τους με τον Νότη, στις τωρινές συνθήκες, χαρακτηρίζει πρώτα και κύρια το μουσικό προϊόν που παράγουν. Το έργο μου είμαι εγώ.
0 Responses to "Στο ίδιο σχήμα πάλι θεατές"
Δημοσίευση σχολίου