10:51 μ.μ.
Για το τέλος της μικρής βρετανικής πόλης μιλά το νέο βιβλίο της Τζ. Κ. Ρόουλινγκ, το οποίο απευθύνεται σε ενήλικες.
Η Ρόουλινγκ δεν έγραψε απλώς εφτά πασίγνωστα παιδικά βιβλία, αλλά έπλασε ένα φανταστικό σύμπαν που έχει συναρπάσει στρατιές εφήβων σε όλο τον κόσμο (450 εκατ. αντίτυπα του Χάρι Πότερ σε 73 γλώσσες). Η ίδια η συγγραφέας δεν είναι βιομηχανικό προϊόν, αλλά αυτοδημιούργητη γενάρχης μιας βιομηχανίας και κάτοχος ενός κερδοφόρου brand name. Χρειάζεται μαστοριά, ευφυϊα, οξύ κοινωνικό αισθητήριο και μεγάλη ικανότητα οργάνωσης για να πετύχει κανείς τέτοιο.
Το νέο της πολυπρόσωπο μυθιστόρημα εκτυλίσσεται σε μια παραδοσιακή κωμόπολη στη σύγχρονη Αγγλία. Από τη μια η μεσαία τάξη (γιατροί, δικηγόροι, εκπαιδευτικοί, μαγαζάτορες) και από την άλλη οι φτωχοί, οι ταπεινοί και καταφρονεμένοι που κατοικούν σε έναν υποβαθμισμένο γειτονικό συνοικισμό. Εργατική τάξη χωρίς δουλειά: ναρκωτικά, πορνεία, λαθρεμπόριο και ένα κράτος πρόνοιας που συρρικνώνεται.
Ο μόνος θετικός χαρακτήρας είναι ένας ενοριακός σύμβουλος που πεθαίνει ξαφνικά στις πρώτες σελίδες του βιβλίου και η θέση του χηρεύει. (Ο αγγλικός τίτλος του μυθιστορήματος είναι A casual vacancy, ενώ το ενοριακό συμβούλιο είναι μια μορφή τοπικής αυτοδιοίκησης με σημαντικές αρμοδιότητες.) Ποιος θα τον διαδεχτεί; Αυτή είναι η κόκκινη κλωστή στην ανέμη του παραμυθιού, από τον ξαφνικό αυτό θάνατο αρχίζουν όλα. Φιλοδοξίες, ανταγωνισμοί, ξιπασιά, συμπλέγματα, οικονομικά συμφέροντα, μικρές λαμογιές, φόβοι και σεξουαλική λαιμαργία συνθέτουν το φόντο όπου παραδέρνουν οι έφηβοι που δρουν σαν καταλύτες για να ξεσπάσει το δράμα. Γιατί ο Ξαφνικός θάνατος είναι ένα δραματικό μυθιστόρημα, που μιλά για ρημαγμένες ζωές που φαίνονται αλλά δεν είναι ούτε ξέγνοιαστες ούτε «κανονικές».
Αν υπάρχει ένα μήνυμα, αυτό δεν είναι άλλο από εκείνο της συμπόνιας και της έγνοιας για τους άλλους. Το μεγάλο θύμα της ιστορίας δεν είναι ο πρόωρα χαμένος ενοριακός σύμβουλος, αλλά ένα τετράχρονο αγοράκι: το μέλλον της εργατικής τάξης της Βρετανίας. Ένα παιδάκι με λερωμένες πάνες, συγκαμμένο, φοβισμένο, που δεν μιλά κανονικά, γρυλίζει και τραυλίζει, δεν ξέρει ποιος είναι ο πατέρα του, ζει σε μια τρώγλη και τρέφεται με πίτσες, τσιπς και καραμέλες. Κάτι μας θυμίζει...
Ο κόσμος των εφήβων δεν είναι αγγελικός. Τα παιδιά βρίζουν, πίνουν, καπνίζουν, καρφώνουν, προδίδουν και προδίδονται, επιδίδονται στο bulling, γίνονται θύτες και θύματα. Αυτός ο βίαιος και σαστισμένος εφηβικός κόσμος περιγράφεται με δεξιοτεχνία και δύναμη, κάποιες στιγμές και με συγκίνηση.
Η Ρόουλινγκ είναι επαγγελματίας της γραφής. Η σύγκριση, όμως, είναι αναπόφευκτη. Όχι με τον θρυλικό Χάρι Πότερ, αλλά με άλλα μυθιστορήματα που δεν σήκωσαν τόση λαμπερή σκόνη στο πέρασμά τους, που δεν έπιασαν πρώτο τραπέζι πίστα στο παγκόσμιο βιβλιοπωλείο αν και θα το άξιζαν. Με βιβλία που ξεχάστηκαν καθώς οι συγγραφείς τους δεν ανήκαν στον κύκλο των σελέμπριτις.
Μια σελίδα του Χάκλμπερι Φιν ή ένα διήγημα του Τσέχοφ αξίζουν όσο εκατοντάδες σελίδες της Ρόουλινγκ, ενώ το Τι ωραίο πλιάτσικο! του Τζόναθαν Κόου ή το Τέλος της μικρής μας πόλης του Δημήτρη Χατζή, είναι πολύ πιο διεισδυτικά από τον Ξαφνικό θάνατο που επίσης μιλά για το τέλος της μικρής βρετανικής πόλης. Από το νέο βιβλίο της Ρόουλινγκ περισσεύουν η εξυπνάδα, η τεχνική και η πληθωρική περιγραφή, όμως λείπουν η χάρη και η πνοή, δύο ιδιότητες που δύσκολα ορίζονται αλλά εύκολα αναγνωρίζονται.
(ΠΡΙΝ, 10/3/13)
0 Responses to "Υπάρχει ζωή μετά τον Χάρι Πότερ;"
Δημοσίευση σχολίου