11:28 μ.μ.
Όχι πια «Προσοχή σκύλος», αλλά «Προσοχή Ξένιος Ζευς». Αυτό
το μήνυμα θα έστελνε ένας ξένος που τα μαύρα κύματα της Ιστορίας (και όχι η θεά
Τύχη ή ο θεός Τουρισμός) θα είχαν ξεβράσει στην Ελλάδα του 2012.
«Δεν
μπορούμε να αφήνουμε [τον λαθρομετανάστη] να κυκλοφορεί ελεύθερος, ν’ αλητεύει,
να εγκληματεί...» είχε πει ο Μιχ. Χρυσοχοϊδης φέτος τον Απρίλιο, «πριν» από τις
εκλογές, πριν ο κύριος Δένδιας μιλήσει για τη μεγαλύτερη εισβολή ξένου
πληθυσμού που δέχτηκε η Ελλάδα «μετά την κάθοδο των Δωριέων». Με τη διαφορά ότι
οι Δωριείς ήταν οπλισμένοι, ενώ το κύριο όπλο ή μάλλον το κύριο εργαλείο
επιβίωσης των σύγχρονων εισβολέων είναι το κινητό τους τηλέφωνο.
Παράλληλα
με τους διωγμούς σε βάρος των μεταναστών, επιχειρείται η συκοφάντηση του
αντιρατσισμού, η κατασκευή μιας καρικατούρας αντιρατσιστή ο οποίος, σαν τον
λύκο, στην αναμπουμπούλα χαίρεται. «Φιλοξένησε δέκα Αλβανoύς στο σπίτι σου και,
αφού δεις τη γλύκα, έλα να μας μιλήσεις», είναι το πιο συνηθισμένο επιχείρημα
των «λογικών», που δεν διστάζουν να ποδοπατήσουν ακόμα και τις πιο στοιχειώδεις
αρχές της χριστιανικής αγάπης.
Στρατόπεδα
παντού, λοιπόν. Η «απο-γκετοποίηση» του κέντρου της Αθήνας δεν συντελείται μέσω
της ανάπτυξης, της δημιουργίας θέσεων εργασίας, της εξασφάλισης της επιβίωσης
των Ελλήνων κατοίκων, αλλά μέσω της αστυνόμευσης και του διωγμού των ξένων.
Μόνο που το λουκέτο, όπως και το χρήμα, δεν έχει πατρίδα: το συναντάμε και στην
Πατησίων και στο Κολωνάκι και στην Κηφισιά, εκεί όπου δεν έχουν φτάσει οι
Δωριείς.
(ΠΡΙΝ, "Το τέλος της αγοράς", 12-8-2012)
0 Responses to "Προσοχή, ο Ξένιος Ζευς δαγκώνει"
Δημοσίευση σχολίου