11:26 μ.μ.
Βέβαια,
η κυβέρνηση, δεν επιδιώκει να εξαφανίσει τη δημόσια τηλεόραση αλλά να την
περιθωριοποιήσει. Αυτή την εβδομάδα η ανακοινώθηκε η εκπαραθύρωση 94 συμβασιούχων της ΕΡΤ, χωρίς να έχει
προηγηθεί κάποια μελέτη που να δείχνει ότι οι άνθρωποι αυτοί ήταν κηφήνες και
δεν πρόσφεραν έργο… Όπως στα αντίποινα των Γερμανών επί Κατοχής, απλώς κάποιοι
άνθρωποι έπρεπε να θυσιαστούν.
Ο
μαρασμός της δημόσιας τηλεόρασης, ο οποίος συστηματικά επιδιώχτηκε από την
προηγούμενη και την τωρινή κυβέρνηση του μνημονίου, θα ωφελήσει κυρίως τα
ιδιωτικά κανάλια και μάλιστα τα πιο ισχυρά ή τα πιο φιλόδοξα από αυτά. Όχι μόνο
γιατί θα τους προσφέρει διαφημιστικά έσοδα και λίγους πόντους τηλεθέασης, αλλά
και γιατί θα τους επιτρέψει να διαδραματίζουν ακόμα πιο καταλυτικό ρόλο στις
πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις. Το βαθύ επιχειρηματικό κράτος θα είναι ο
μεγάλος κερδισμένος από τη συρρίκνωση της ΕΡΤ, ενώ ο μεγάλος χαμένος θα είναι η
ίδια η δημοκρατία.
Η
υπονόμευση της δημόσιας τηλεόρασης έχει αρχίσει εδώ και χρόνια, με την
καλλιέργεια κυρίως δύο μύθων: πρώτον, ότι το ανταποδοτικό τέλος είναι υπέρογκο
και άδικο και δεύτερον, ότι η ΕΡΤ έχει υπερβολικά πολυάριθμο προσωπικό.
Χονδροειδή ψέματα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, ενώ έχει αποσιωπηθεί το
γεγονός ότι το τέλος, που εισπράττεται μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ, είναι από
τα πιο χαμηλά στην Ευρώπη. Ας σημειωθεί ότι το ανταποδοτικό τέλος για το ΒBC
ήταν ένα από τα κομβικά σημεία των περυσινών εκλογών στη Βρετανία, καθώς οι πιο
συντηρητικοί κύκλοι όχι μόνον επιδιώκουν την κατάργηση του τέλους, αλλά
χαρακτηρίζουν το BBC… υπερβολικά αριστερό! (Bolshevic Brοadcasting Corporation,
γράφουν ειρωνικά.)
Ασφαλώς
στην ΕΡΤ, όπως και σε όλο το Δημόσιο, υπάρχουν «ημέτεροι», όμως υπάρχει και η μεγάλη πλειονότητα των χαμηλόμισθων και
ευσυνείδητων τεχνικών, διοικητικών και δημοσιογράφων. Ο δημοκρατικός έλεγχος,
που μπορούν να τον ασκήσουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, σε συνθήκες
αυτο-οργάνωσης και διαφάνειας και με αναφορά στην κοινωνία, είναι βασικός όρος
για την ομαλή λειτουργία της εταιρείας. Ένας τέτοιος έλεγχος δεν έχει μόνο
ποσοτική, αριθμητική διάσταση, αλλά και ποιοτική, έχει σχέση με το περιεχόμενο
του προγράμματος, τη σφαιρική ενημέρωση, τον πλουραλισμό, την καινοτομία, την
αξιοποίηση της τεχνολογίας.
Το
1989, επί κυβέρνησης Τζαννετάκη, κάποιοι θριαμβολογούσαν επειδή καταργήθηκε το
κρατικό μονοπώλιο στην ενημέρωση. Ωστόσο, το ιδιωτικό μονοπώλιο αποδείχτηκε
πολύ πιο μονολιθικό και στρατευμένο από ό,τι το παλιό.
Αυτό
που πρέπει να υπερασπιστούμε σήμερα δεν είναι η ΕΡΤ όπως ήταν μέχρι χθες, αλλά
αυτό στο οποίο μπορεί να εξελιχθεί, αυτό που μπορεί να προσφέρει μια πραγματικά
δημόσια τηλεόραση.
(ΠΡΙΝ, 25.12.2011)
0 Responses to "Για την κρίση στην ΕΡΤ"
Δημοσίευση σχολίου