Στα πιο πολλά σίριαλ, ελληνικά και ξένα, ο τόπος έχει διακοσμητικό ρόλο ενώ σπάνια έχουν θέση η ιστορία και η κοινωνία.


Με ένα «σούπερ», μια ταινία που διέτρεχε το κάτω μέρος της οθόνης, το Star υποσχόταν: «Αποκλειστικές εικόνες από το καμένο σπίτι του Ηλία Ψινάκη στη Νάουσα». Με αυτό τον τρόπο, πριν από λίγες μέρες, το κανάλι ολημερίς διαφήμιζε το κεντρικό δελτίο του. Η Ελλάδα καίγεται, οι άνθρωποι βαδίζουν και παραμιλούν, όμως η ατυχία του Ηλία Ψινάκη, που κάηκε το σαλέ του, χωρίς ευτυχώς ο ίδιος να πάθει τίποτα, γίνεται ο κράχτης που θα τραβήξει τους τηλεθεατές στο «νεανικό», όπως αυτοχαρακτηρίζεται, δελτίο του. Μα ποιοι είναι αυτοί οι νέοι που ξεχνούν τις δικές τους έγνοιες μαθαίνοντας για τoυς μπελάδες των εγχώριων σελέμπριτις;

Κάποια ομοιότητα με την τραγουδίστρια Αντζελα Δημητρίου έχει η Φιρντέβς, μια από τις πρωταγωνίστριες της τουρκικής σειράς «Πειρασμός», όχι ως προς τα χαρακτηριστικά του προσώπου αλλά ως προς το αγέραστο, το αειθαλές του στυλ. Η Φιρντέβς είναι μια πανούργα χήρα μέσης ηλικίας που όταν δεν δολοπλοκεί, κάνει αφρόλουτρο ή χουζουρεύει σε ένα ανάκλιντρο δίπλα στην πισίνα, ενώ μέσα στο σπίτι κυκλοφορεί άψογα βαμμένη και με ένδυμα πίστας. Τίποτε άλλο το ενδιαφέρον δεν βρήκα στη νέα αυτή τουρκική σειρά του ΑΝΤ1 –με εξαίρεση την αρχιτεκτονική στις ακτές του Βοσπόρου.

Η άλλη φετινή τουρκική σειρά, το «Ερωτας και τιμωρία» (Mega), είναι γυρισμένη σε τρεις πόλεις: στην Κωνσταντινούπολη, στο τουριστικό Μποντρούμ (στη θέση της αρχαίας Αλικαρνασσού) και στη Βαν, πρωτεύουσα της ομώνυμης επαρχίας, τέρμα Ανατολή, όπου τα ήθη είναι πολύ πιο συντηρητικά σε σύγκριση με την Κωνσταντινούπολη. Ισως να παρατηρήσατε ότι πολλοί Τούρκοι και Τουρκάλες έχουν όμορφα γαλάζια μάτια, όπως και η περίφημη γάτα της Βαν με την οποία όμως δεν έχει ασχοληθεί καθόλου μα καθόλου το σίριαλ. Η γάτα αυτή, εκτός από πανέμορφη, είναι και δεινή κολυμβήτρια, δεν φοβάται το νερό όπως οι δικοί μας κεραμιδόγατοι. Είναι λευκή, με φουντωτή αλεπουδίσια ουρά, ενώ συχνά τα μάτια της έχουν διαφορετικό χρώμα, το ένα γαλάζιο και το άλλο κεχριμπαρένιο.

Το «Έγκλημα και τιμωρία», λοιπόν, που αδιαφορεί για τις γάτες της Βαν, δεν ακολουθεί το πετυχημένο παράδειγμα του πρώτου τουρκικού σίριαλ που προβλήθηκε στην Ελλάδα («Τα σύνορα της αγάπης») με τον Νίκο και τη Ναζλί και χάρη στο οποίο μάθαμε την πόλη Αντέπ, στη νοτιοανατολική Τουρκία, την παγκόσμια πρωτεύουσα του μπακλαβά.

Στα περισσότερα σίριαλ, ελληνικά και ξένα, η γεωγραφία δεν έχει θέση, όπως δεν έχει θέση και η Ιστορία, αφού όλα υποτάσσονται στις μικρές ιστορίες των ηρώων. Ιστορίες έρωτα, προδοσίας, εκδίκησης, απληστίας και μυστικών. Το κοινωνικό, το ιστορικό φόντο είναι  ανεπιθύμητο ενώ το αληθινό τοπίο, η μορφολογία ενός τόπου μετατρέπεται σε δισδιάστατο σκηνικό. Αντίθετα, σε πολλά σίριαλ που δεν προβλήθηκαν ματαίως, ο χρόνος και ο τόπος είναι παρόντες χωρίς να καταπίνουν τους χαρακτήρες ή την πλοκή, όπως έχει συμβεί, π.χ., με το «Νησί» του Mega ή το «Mad Men». Είναι αλήθεια ότι βλέπουμε σίριαλ με σκοπό να ψυχαγωγηθούμε και όχι για να συγκεντρώσουμε εγκυκλοπαιδικές πληροφορίες. Αυτό που μας νοιάζει είναι το «τι θα γίνει μετά» και όχι οι γάτες ή οι μπακλαβάδες, όμως συνήθως αυτό «που συμβαίνει μετά» είναι τόσο κοινότοπο ή προβλέψιμο που συχνά καταλήγουμε να παρακολουθούμε μια σειρά από συνήθεια και όχι από αληθινό ενδιαφέρον.


 (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ένθετο "tv", 9/10-2011)

0 Responses to "Σίριαλ σε κενό κοινωνίας"

Δημοσίευση σχολίου