10:43 μ.μ.
Δυσεύρετο θα είναι το
χαμόγελο στην επόμενη σεζόν.
Εδώ κυριαρχεί το δόγμα
«περνάω καλά» ή μάλλον βλέπω τους άλλους στο γυαλί να περνάνε καλά καθώς
χορεύουν, χαχανίζουν, χοροπηδούν, μαγειρεύουν, κουτσομπολεύουν. Στη νέα σεζόν
θα χορτάσουμε μουσικοχορευτικά ριάλιτι, στα οποία διάφοροι επώνυμοι του
ευρύτερου χώρου της καλλιτεχνίας και του θεάματος θα μας δείχνουν πόσο
χαριτωμένοι μπορούν να γίνουν. Φέτος θα δούμε χορό στην κανονική πίστα, χορό
στον πάγο, χορό στον βάλτο, χορό στο ταψί. Στα χορευτικά τάλεντ σόου δεν έχει
σημασία το πώς χορεύουν οι παίχτες, αλλά το «ποιοι» είναι αυτοί που χορεύουν,
ενώ όποιος τηλεθεατής δεν ξέρει, π.χ., τη Νάντια Μπουλέ, νιώθει ότι κατοικεί σε
άλλο πλανήτη.
Μετρημένες στα δάχτυλα θα
είναι οι ελληνικές σειρές μυθοπλασίας και, προφανώς, κάποια κανάλια θα
συμπληρώσουν το κενό προβάλλοντας τουρκικές σαπουνόπερες. Ο αριθμός των ξένων
σειρών μάλλον θα αυξηθεί, όμως πολλές θα είναι δεύτερης διαλογής για έναν
πρακτικό λόγο: οι καλύτερες αμερικανικές σειρές, αυτές που συγκεντρώνουν τους
περισσότερους επαίνους και βραβεία, έχουν σχετικά μικρό αριθμό επεισοδίων –και
η τάση αυτή διαρκώς ενισχύεται. Η αγορά τους από κάποιο ελληνικό κανάλι είναι
δαπανηρή υπόθεση και, επιπλέον, οι σειρές αυτές, καθώς τελειώνουν γρήγορα, δεν
προλαβαίνουν να γίνουν συνήθεια του τηλεθεατή. Μέχρι να τις γνωρίσουμε, μέχρι
να διαδοθεί στόμα με στόμα ότι οι σειρές αυτές κάτι αξίζουν, ο κύκλος της ζωής
τους έχει λήξει. Ετσι, μόνο στα ελληνικά συνδρομητικά κανάλια μπορεί κανείς να
δει τα καλύτερα δείγματα της αμερικανικής τηλεόρασης.
Οι ελληνικές τηλεταινίες και
οι μίνι σειρές ανήκουν στο βαθύ παρελθόν και το ίδιο ισχύει για τις σειρές
αυτοτελών επεισοδίων ή τις σειρές με ιστορίες που ολοκληρώνονταν σε δύο
επεισόδια. Στην κατηγορία αυτή ανήκαν, π.χ., οι «Εφτά θανάσιμες πεθερές», οι
αστυνομικές ιστορίες του Πάνου Κοκκινόπουλου («Κόκκινος κύκλος», «10η εντολή»)
το «Κόκκινο δωμάτιο» κ.ά. Αυτό το τηλεοπτικό υπο-είδος είναι ασύμφορο, αφού για
το γύρισμα κάθε επεισοδίου απαιτείται πολύς χρόνος και χρήμα (διαφορετικοί κάθε
φορά ηθοποιοί, σκηνικά, σεναριογράφοι, δηλαδή στήσιμο από την αρχή.) Αντίθετα,
σειρές σαν την «Πολυκατοικία» μοιάζουν σαν να βγήκαν από φορντική αλυσίδα
παραγωγής.
Τα πολιτικά talk shows ή
«εκπομπές συζήτησης» δεν πρόκειται να υποχωρήσουν, πρώτον, γιατί έχουν χαμηλό
κόστος και δεύτερον, γιατί είναι αστείρευτη η δεξαμενή των πολιτικών και των
ποικίλων παραγόντων που πρόθυμα συμμετέχουν στα πολυπρόσωπα πάνελ. Δεν ξέρουμε
ποια θα είναι η τύχη των ούτως ή άλλων λιγοστών εκπομπών έρευνας ή των
ελληνικών ντοκιμαντέρ, ξέρουμε όμως ότι η κατσαρόλα θα έχει και στη νέα σεζόν
την τιμητική της καθώς ανήλικοι και ενήλικοι σεφ υπόσχονται να μας καταπλήξουν.
Αν η ζωή μας τους επόμενους μήνες γίνει δύσκολη και άχαρη, η τηλεόραση
υπόσχεται να την κάνει αν όχι πιο δύσκολη, πάντως αρκετά πιο άχαρη. Το ταλέντο,
η δημιουργικότητα, η γνώση και η φαντασία θεωρούνται περιττά και τη θέση τους
παίρνουν η άνεση, η «επικοινωνιακότητα», το θράσος και η αυτάρεσκη ημιμάθεια.
(Καθημερινή, ένθετο "TV", 14-8-2011)
0 Responses to "Αχαρη tv για άχαρους καιρούς"
Δημοσίευση σχολίου